Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ηπειρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ηπειρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2015

Φαράγγια.


Κατά καιρούς έχω διάφορες γεωφυσικές απορίες - όπως τότε με τους αντίποδες -  οπότε για να στο λέω καταλαβαίνεις ότι ήρθε ξανά ο καιρός για άλλη μία.

Η απορία ξεκίνησε με αυτή την ταμπέλα στην είσοδο του φαραγγιού, πριν πολλά χρόνια:



Διαβάζω στο Wikipedia:

Το φαράγγι είναι υδατογενές και εκτείνεται σε μήκος 12 χιλιομέτρων και έχει καταγραφεί στο βιβλίο Γκίνες ως το φαράγγι με το μικρότερο άνοιγμα παγκοσμίως, καθώς με βάθος άνω των 1.000 μέτρων είναι το βαθύτερο φαράγγι του πλανήτη[4]. Το πλάτος του ποικίλλει από 100 ως 1.000 μέτρα. 
Ο παραπόταμος του Αώου, ο Βοϊδομάτης, που διατρέχει το φαράγγι έχει νερό μόνο εποχιακά.

Παρένθεση: 
ο Βοϊδομάτης πήρε το όνομα του από το Σλάβικο voda mat που σημαίνει κάτι σαν νερομάνα, νεροπηγή, πολύ νερό, κάτι τέτοιο... 
Η Βοϊδοκοιλιά όχι - και αν αναρωτηθείς για τη Voda fon ψάξ΄το και πες μου κι εμένα.


(Νταξ, δεν κρατήθηκα και το βρήκα: The name Vodafone comes from voice data fone, chosen by the company to "reflect the provision of voice and data services over mobile phones.")

Γαμάει ο Βίκος δηλαδή!
Το γαμώ τα φαράγγια, που σκίζει τους πάντες, ακόμα και το Grand Canyon.

Tο Grand Canyon...

Διαβάζω στο Wikipedia: (και μεταφράζω)

Το φαράγγι είναι υδατογενές, το περνάει ο ποταμός Colorado κι έχει μήκος 446 χιλιόμετρα (τετρακόΣα σαραντα έξι), πλάτος 29 χιλιόμετρα (εικοσιεννέα) και μέγιστο βάθος τα 1857 μέτρα.


Παρένθεση:
Colorado σημαίνει κοκκινόχρους, από τα κόκκινα πετρώματα του φαραγγιού (πόντος!)

Ανακεφαλαιώνω:

Φαράγγι Βίκου / Grand Canyon
μήκος 12 χλμ το ένα, 446χλμ το άλλο.
μέγιστο πλάτος 1χλμ το ένα, 29χλμ το άλλο.
μέγιστο βάθος 1χλμ το ένα, 1,8χλμ το άλλο.

Να, δες τα στην ίδια κλίμακα, από 340χλμ ύψος:

Ολη η χαρακιά 446 χλμ

Ενα μικρό σχισιματάκι εκεί στο κέντρο.

Στην ίδια κλίμακα υπενθυμίζω...

Παρ όλα αυτά, η ταμπέλα εκεί.

Μπαινω στο site του Guinness Book of Records...

 ψάχνω...

 τίποτα....





Καμία μα καμία σύνδεση του φαραγγιού με τα ρεκόρ γκίνες, μόνο άπειρες αναφορές σε διάφορα sites. Παντού, εκτός από το επίσημο...

Σε ένα από όλα, σε μια αντίστοιχη ερώτηση που έγινε το 2007, έγραφε:

According to the Guinness Book of Records 2005:
"The World's Deepest Canyon" = Vikos Gorge in northern Greece is the world's deepest canyon in proportion to its width, and at one point measures 2950 feet (900 meters) deep and 3600 feet (1100 meters) wide from rim to rim. 
Its depth is an impressive 82% of its width at that cross-section (depth/width ratio=0.82). "Gorges in many countries have higher depth/width ratio, but none are as deep." My research agrees with Guinness, plus I would like to add some comments:
§ A different area in Vikos Gorge is 5,927 feet (1,780 meters) deep, measured from the top of Papigo tower above Vikos village to the small chapel of "Panagia" at the springs, but that spot is wider and has a less impressive (lower) depth/width ratio than the location quoted above in Guinness Book of Records 2005.


Το φαράγγι του Βίκου. (φωτό αλλουνού)
 
Εν ολίγοις, δεν είναι το βαθύτερο αλλά αυτό με τον μεγαλύτερο λόγο βάθος προς πλάτος.

Δεν ξέρω ποιός το σκέφτηκε και πότε, δεν ξέρω γιατί δεν υπάρχει στο επίσημο site, δεν ξέρω γιατί το έγραψα όλο αυτό, αλλά θα το ξανακάνω σε πρώτη ευκαιρία.

Οπότε η προφητεία εκπληρώθηκε, το κυνήγι του θησαυρού τελείωσε, βαρέθηκα κι όλας, Elvis has left the building.

Μουσικούλα: 



Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2012

7,3lt/100km


Τόσο:
7,3 λίτρα για κάθε 100 χλμ.


Τόσο έριξα την κατανάλωση οδηγώντας με 90-100 επί 1000 χλμ.
Παγκόσμιο ρεκόρ, καθώς προ κρίσης έβλεπα από 9,5 το λιγότερο μέχρι και 11 αν το πάταγα.
Η μικρότερη διαφορά δηλαδή είναι 2,5 λίτρα ανά 100 χλμ, άρα στα 1000 του ταξιδιού 25 λίτρα επί 1,7 = 42 ευρουλάκια τουλάχιστον, δηλαδή εξοικονόμησα δύο (και τρία θα σου πω) ωραιότατα γεύματα (δηλαδή δεκάδες τσιπουρα στο καφενείο, με εκατοντάδες μεζέδες)
Ασε που άμα τα έκαιγα βενζίνη, αντε να έφτανα τρία τέταρτα νωρίτερα και πολύ πιο κουρασμένος.
Επίσης για να έρθω Αθήνα έκανα 6 ώρες. Οσο έκανα και παλιά.
Αλλά τώρα δεν σταμάτησα πουθένα.
Αρα δεν γάζωσα τον χάρτη ως πρόεδρος των Φίλων του Βενζινά.
Οχι αυτή τη φορά.

Αλλά -επειδή με πάω και δε μου χαλάω χατήρι- με μία μικρή παράκαμψη στην επιστροφή, βρέθηκα σε έναν αγαπημένο μικρό παράδεισο που χρώσταγα επίσκεψη.





Αυτόν!

Είχαν προηγηθεί όμως κι άλλα.
Οπως ένα απίστευτο μουσκίδι το Σάββατο, σε μια καταιγίδα από αυτές που άκουσες στις ειδήσεις αυτές τις μέρες. Μπότες, αδιάβροχα, όλα ανίσχυρα μπροστά σε τόσο νερό, ακόμα κι αν χρειάστηκε να πεταχτούμε μόνο δίπλα για να φέρουμε ξύλα.

Την Κυριακή όμως με με αρκετά καλύτερο καιρό βγήκα για ένα χαλαρό τρεξιματάκι 5Κ, παρέα μ' ένα φίλο.

Καλύτερος σημαίνει: ήλιος, βροχή, καταιγίδα, ψιχάλα, ζέστη, αέρας, κεραυνοί, αλλά τίποτα από αυτά για πάνω από 10 λεπτά.

Για τους γνώστες από το γεφύρι Κόκορη μέχρι το γεφύρι Μήσιου. Για τους άλλους βάζω φωτό της διαδρομής:

Ασχετο καλντερίμι, ίσα για να φάνε λεφτά.
Τα μονοπάτια φαίνεται λερώνουν τα παπούτσια των τουριστώνανε.

Διακλάδωση για Κουκούλι

Πολλά νερά.

Το γεφύρι του Μήσιου

Το γεφύρι ξανά.
Οταν γυρνάγαμε έριχνε καταιγίδα και ακριβώς τη στιγμή που το περνάγαμε έριχνε και κεραυνούς εκεί δίπλα. Το περάσαμε σε 7 εκατοστά του δευτερολέπτου.

Το μονοπάτι δίπλα στην όχθη.
Νεραϊδότοπος.

 Κατεβάζει νερό κάργα ο Βοιδομάτης.

 Ωραίο, στρωμένο, μαλακό.

Παραποτάμιο πάνω από τα βραχάκια
Ναι - γλίστραγε.

Να κι η διαδρομή, τμήμα του Μαραθώνιου Ζαγορίου, που σε προκαλεί να συνεχίσεις μέσα στο φαράγγι. Δυστυχώς την έκοβε το νερό καθώς πέρναγε μέσα από την κοίτη.
Οψόμεθα.

Μετά το τρεξιματάκι και τα τεντώματα πήγαμε καφενείο, ήπιαμε κάτι ισοτονικά τσίπουρα που μου κόψανε τα πόδια (ήμουν λες και έτρεξα 25άρι) και το απόγευμα της επομένης αφού προσκύνησα στον παράδεισο που λέγαμε και νύχτωσε πλέον, πήρα γι ακόμα μία φορά, το δρόμο της επιστροφής σφυρίζοντας, όχι στο ηλιοβασίλεμα αλλά στην πανσέληνο.



Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

Ηπειρος.


Ενα ΣΚ και δυο μέρες άδεια: 


Ηλιοβασίλεμα, Νυχτερινό Ταξίδι, Δομοκός, Καρδίτσα, Τρίκαλα, Μετέωρα, Εγνατία, Γιάννενα, Ζαγόρι, Φίλοι, Γέλια, Πέτρα, Πουρνάρια, Αγριογούρουνα, Αρκούδα, Παλιοσέλι, Φωτιά, Πάδες, Πάπιγκα, Ρογκοβό, Αβραγόνιος, Πλατεία, Βουνά, Πλάτανος, Κουκούλι, Βικογιατρός, Ποτάμι, τι να σου πω, τι να σου δείξω και τι να θυμηθώ...


Slip streaming πίσω από τη Νταλίκα και ξεκινάει η νύχτα.

Η αγαπημένη μου ώρα

Αγαπημένη και φιλόξενη αυλή

Πεταλούδες στο φως (Μάιος 1832)
 
Φωτιά στο Παλιοσέλι (ευτυχώς την έσβησαν αμέσως)

Σόμπα από ζάντες φορτηγών στου Ανάσα.

Του Ανάσα ο Οντάς

Καμπαναριό πάνω στον Πλάτανο

Τα γνωστά βουντού

Πάδες - απίθανοι.

Τα φασόλια της Γιολάντας (Πάδες)

Νικόλα - σωραίος!

Ζήλεια...

Στο τσακ τη γλύτωσε η μύγα.