"Δύναμη Φαλού"

Ξεχάστε Σουβέμπω - ξεχάστε Ντουκούρε.

Επιτέλους κοντά μας:
Μεγάλο Μέντιουμ - Dinami Falou


Η κάνεις μάρκετινγκ ή δεν κάνεις....


Καταπληκτική μπύρα η Νέδα,
το όνομα της είναι από το μοναδικό ποτάμι στην Ελλάδα με γυναικείο όνομα.



Πικρότερη από την Κάιζερ,την βρίσκω στο σουβλατζίδικο Ιωνία στη Ν. Σμύρνη.
Info από το εργοστάσιο:
Επίσης¨νεα Σμυρνη Ιωνιας 51 ψιλικα, Αμπελοκηποι Σινωπης 8 περιπτερο, καλλιθεα Ματζαγριωτακη 57 περιπτερο, Ιατριδου 130 αποθηκη, Θησεως 180 καβα ποτων, Ζωγραφου Λιβυης 5-7 και beer-shop.gr.


Μπανάκι το Σάββατο στο Μαραθώνα,
με τους συνήθεις ύποπτους.


Με σωστή θερμοκρασία, σωστά σύννεφα, σωστό φως, τα σωστά χρώματα, τη σωστή ταβέρνα με το σωστό κρέας, στη σωστή αυλή με τη σωστή μουσική και το σωστό μελανούρι να μας περιποιείται χαμογελαστό.
Και κέρασμα λουκάνικο στην αρχή, και ρυζόγαλο σπιτικό στο τέλος!

Ακούστηκε Μαχαιρίτσας κάποια στιγμή και συμφωνήσαμε όλοι ότι ασχέτως μουσικού αποτελέσματος, στις συνεντεύξεις του είναι αντιπαθέστατος έως να τον βάλεις σε καταπέλτη και να τον ξαποστείλεις.

Πρωινό ζύμωμα 700γρ άσπρο σκληρό αλεύρι και 300γρ ολικής.
Κοσκινισμένα πάντα.
Δύο φακελάκια μαγιά, 600ml χλιαρό νερό
και τέσσερεις πρέζες αλάτι

Το μισό στη φόρμα του κέικ και το άλλο μισό 

στην άλλη φόρμα του κέικ.

Το μαύρο δεν φουσκώνει εύκολα - του πήρε ένα μπάνιο στο μαραθώνα.



Μια ώρα στους 200 βαθμούς και έγινε πάρα πολύ ωραίο σε πληροφορώ.
Με ωραία κόρα και ωραία ψίχα και ωραία γεύση και είχα και κάτι μπρόκολα (χωρίς κάμπιες αυτή τη φορά) και κάτι γραβιέρες και λίγο παστράμι, η βραδινή επιδρομή στο ψυγείο ήταν αξιόλογη.

Τα προϊόντα ολικής, πέρα από τις φυτικές ίνες, είναι και τίγκα στις βιταμίνες λένε.

Μου 'λειψε

Κάποιος έψηνε ψωμί στην πολυκατοικία.

Πρώτη φορά που το μπάνιο μου 

(μέσω φωταγωγού) 

δεν μύριζε τηγανίλες ή ψάρια.

Μου 'λειψε κι η πίτσα όμως.

Προζύμι τέλος.

Τις προάλλες έκανα λίγο ψωμάκι, καθώς πορώθηκα μετά το πόστ για τους design φούρνους.

Η μαγιά ήταν ληγμένη όμως και δεν φούσκωσε. (όπως "και το χαρτί τελείωσε κι ο μαρκαδόρος χάλασε...")
Η μία λύση ήταν να πάρω φρέσκια μαγιά. Πήρα και μάλιστα βιολογική για να τη δοκιμάσω.
Αλλά διάβασα ότι οι μαγιές αυτές στα φακελάκια, δεν έχουν τα ένζυμα του ψωμιού αλλά κάποια άλλα χημικά και μπλα μπλα μπλα, τι να σου λέω τώρα, έψαχνα αφορμή να εφαρμόσω τη δεύτερη λύση.

Οπότε ξεκίνησα να φτιάχνω υπομονετικά προζύμι.
Από νερό και αλεύρι μόνο. Μαγικό!

Παίρνεις λίγο αλεύρι (σκληρό) και λίγο χλιαρό νερό και φτιάχνεις έναν πηχτό χυλό σε ένα βαθύ μπωλ. Υπολόγισε όλο αυτό να είναι όσο μια - δυο κούπες.
Το αφήνεις 3 μέρες σκεπασμένο και ήσυχο σε μια γωνιά μέσα στο σπίτι.

Σε 3 μέρες προσθέτεις άλλο τόσο νερό, ανακατεύεις καλά και μετά άλλο τόσο αλεύρι.
Ξαναφήνεις 3 μέρες. Θα αρχίσει να ξυνίζει, γεγονός που σημαίνει ότι είσαι στο σωστό δρόμο.

Σιγά σιγά θα δεις φουσκάλες, σημάδι ότι οι ζυμομύκητες άρχισαν να κάνουν αυτό τη δουλειά τους.
Σε 2 μέρες προσθέτεις ξανά χλιαρό νερό και ξανά αλεύρι. Κάνε τον χυλό λίγο πιο πηχτό τώρα, κάπως σαν μέλι φαντάσου.

Σε λίγες μέρες (1-2) θα αρχίσει να φουσκώνει και θα διπλασιάσει -τουλάχιστον- τον όγκο του.
Αν όχι, τότε περίμενε να συμπληρωθούν 3 μέρες από την προηγούμενη προσθήκη νερού και αλευριού και πρόσθεσε του ξανά.
Αν σε τρεις μέρες δεν φούσκωσε το διπλό ή τριπλό, κάτι έκανες λάθος.

Αν όμως φούσκωσε το προζύμι, χρησιμοποιείς 1:10 με το αλεύρι.
Π.χ. Ενα κιλό αλεύρι (σκληρό σταρένιο, χωρίς πρόσθετα, όχι για όλες τις χρήσεις) με 100γρ προζύμι.
Καλό ζύμωμα, καλό φούσκωμα (4ώρες) , ξανά ζύμωμα, κόψιμο σε φραντζόλες ή ατομικά καρβελάκια, ξανά φούσκωμα, χάραγμα και μετά ψήσιμο μία ώρα στους 200C.
Αφού ψηθεί το ψωμί μπορείς να το φυλάξεις στην κατάψυξη και να αποψύχεις σε θερμοκρασία δωματίου μιά ώρα πριν το χρειαστείς, όσο χρειαστείς.

Το υπόλοιπο προζύμι, το φυλάς στο ψυγείο για καμιά βδομάδα το πολύ.
Μετά θα πρέπει να το ζωντανέψεις με προσθήκη αλευριού και νερού και αναμονή ξανά 2 ημερών.
Και αυτό θα το κάνεις για πάντα.

Μερικοί λένε ότι μπορείς και να το καταψύξεις και μετά να το ζωντανέψεις.

---  παύση μερικών ημερών, νομίζω οκτώ  ---

Οκτώ μέρες λοιπόν μετά την συγγραφή των παραπάνω, η κατάσταση έχει ως εξής:

Καλό ή κακό, δεν ξέρω. Απλά αυτό προέκυψε...

Πρώτον:
Το σπίτι μου βρωμάει ξυνίλα σαν τυροκομείο.
Αναγκάστηκα να κλειδαμπαρώσω τα προζύμια στο φούρνο και έχω γεμίσει ταψιά παντού γιατί δεν χωράνε μέσα μαζί με τη πλαστική λεκάνη και τα δοκιμαστικά βαζάκια.
Η μυρωδιά της ξυνίλας είναι στα ρουθούνια μου συνέχεια. Τώρα που γράφω μου μυρίζει το προζύμι κι ας είμαι 15 χιλιόμετρα μακρυά του.
Αερίζω τρεις φορές τη μέρα, και έξω έχει 5 βαθμούς.

Δεύτερον:
Ξεκινησα με 200 γρ αλεύρι οπότε βάλε-βάλε τώρα έχω φτάσει στο 1μιση κιλό, το μπωλ γέμισε, το μετακόμισα σε σαλατιέρα και τώρα μετακόμισα σε λεκάνη και εξωτερικά βαζάκια, αλλά ακόμα δεν φουσκώνει όπως πρέπει.

Πλέον η αποτυχία είναι και επισήμως παταγώδης.

Συμπέρασμα:
Θα πετάξω Πέταξα τη λεκάνη με τα 3 κιλά υποψήφιου προζυμιού και θα κρατήσω μόνο τα μικρά βάζα μπας και φουσκώσουν και ζυμώσω να μου περάσει ο καημός. (τελικά τα πέταξα κι αυτά γιατί είχα κόσμο σπίτι και δεν παιζότανε η μπόχα)
Μετά δεν θα το ξανακάνω ποτέ μου - υπόσχομαι-, εκτός αν γίνω γιαγιά, φοράω μαύρα και σι λέου "πιδάκι'μ".

Στο μέλλον μόνο μαγιά σε φακελάκι, βιολογική ή μή - δεν με ενδιαφέρει, και θα μοσχομυρίζει και το σπίτι...

Και όχι τίποτε άλλο, αλλά πολύ σπάνια τρώω ψωμί...

Ψωμί: επιτέλους απογειώνεται!

Η αυξανόμενη ζήτηση για ποιοτικά προϊόντα παρασέρνει και την αισθητική.

Οι παραδοσιακές συνταγές, οι γνήσιες πρώτες ύλες, η αυθεντικότητα του αποτελέσματος (όσο είναι αυτό δυνατόν τουλάχιστον) συμπληρώνονται σιγά σιγά από εντυπωσιακό αστικό marketing.

Ετσι, μετά τα design χασάπικα, ήρθε και η ώρα των design φούρνων.

Οχι μόνο θα ψώνιζα από εκεί, αλλά θα πήγαινα και για ποτό...

Μελβούρνη

Σύδνεϋ

Μελβούρνη (με καγκουρό)

Ξανά Μελβούρνη (ένα Jack με νερό παρακαλώ)

Τουρκία

Τουρκία 2

Τουρκία 3

Βιέννη

Ξαναβιέννη

Ξαναβγαίνει

Μιλάνο

Τορίνο

Τορίνο

Δανία

Ελσίνκι

Ιαπωνία

Ιαπωνία

 Και τώρα Ελλάδα:

Ηλέκτρα - Στην Εδεσσα

επίσης Ηλέκτρα.

Ηλέκτρα...

Ble - Θεσσαλονίκη

Ble - Θεσσαλονίκη

Ble - Θεσσαλονίκη

Ble - Θεσσαλονίκη

Ειδικά το ble, τσέκαρε το.   

http://ble.com.gr

Παρακαλούνται οι πράκτορες στη Θεσσαλονίκη και την Εδεσσα, να στείλουν ανταπόκριση - ευχαριστώ.

(undercover έτσι;)

Ακούγα Paul Weller όση ώρα έφτιαχνα το ποστ, αλλά καλύτερα να δεις αυτό, από το Σαν Φρανσίσκο:

http://www.tartinebakery.com/bread.html

Edit: 

(μισή ώρα μετά)

Πορώθηκα κι έφτιαξα ένα φραντζολάκι με λίγο αλεύρι Λήμνου που είχα.

Θα φουσκώσει όλο το βράδυ και αύριο θα μοσχομυρίσει το σπιτι.

Ετσι βγάζω το ψωμί μου τα Σαββατόβραδα.

Μεγάλη Αρτος.

επειδή κωλοβαράω ελαφρώς, πάρτε τη συνταγή του ψωμιού που έκανα τις προάλες.

1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις.
δυο δάχτυλα λάδι.
δυο κουταλιές μικρές κοφτές αλάτι
δυο κουταλιές σούπας κοφτές ζάχαρη.
500ml νερό.
2 φακελάκια μαγιά.

τα βάζουμε όλα σε ένα μπωλ-ταψί-λεκάνη.
ζυμώνουμε πολύ καλά μέχρι να τα φτύσουμε, κάνα τέταρτο τουλάχιστον.
στην αρχή θα πανικοβληθούμε γιατί κολλάει και δεν μοιάζει με αυτό που φαντάζεται κανείς, αλλά σε λίγο όλα θα πάρουν το δρόμο τους.

Μετά το αφήνουμε κάνα μισάωρο να φουσκώσει, σκεπασμένο.
Το ξαναπιάνουμε και το ξαναζυμώνουμε καλά κάνα πεντάλεπτο - δεκάλεπτο.
Από ότι κατάλαβα το καλό ζύμωμα, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο.

Μετά το αφήνουμε για μία ώρα τουλάχιστον να ξαναφουσκώσει.

Μετά ψήνουμε σε φούρνο στους 180 μέχρι να μοιάζει με ψωμί και όχι με ζυμάρι, θα το καταλάβετε.

Επειδή τρώω μία φέτα τη μέρα, μου βγήκε ψωμί για 3 μήνες... οπότε μπορείτε το ζυμωμένο να το τυλίξετε με σελοφάν σε μπάλες, να το καταψύξετε και να το χρησιμοποιείτε όποτε θέλετε, πάντα με ένα ακόμα ζύμωμα.

Γενικώς είναι πανεύκολο και έχει πλάκα.
Εγώ το έκανα σε ένα ταψί μέσα, και δεν λερώθηκε τίποτα.

Αντε και καλές παπάρες στις χωριάτικες...

Ααα!!! κόψτε και μερικές χαρακιές απο πάνω με ένα μαχαίρι πριν μπει στο φούρνο για το εφέ ...