Θα είμαι ΟΚ. Nομίζω...

Ζωγραφιά με τελείες.

Κάποιος ζωγράφισε τον πατέρα του. (Ο Mark Powel)
Με τελείες, ένα ραπιτογράφο, μουσική που δένει όμορφα κι ένα φλάουτο στο βάθος να ακούγεται σαν γκιώνης.

Hero from Miguel Endara on Vimeo.

Του πήρε 210 ώρες μέσα σε ένα χρόνο - λέει- τσίκι-τσίκι, μία-μία, καθεμία από τις 3,2 εκατομμύρια τελίτσες και δεν άλλαξε καν στυλό!

Πολύ ευτυχής ο μπαμπάς Powel, πιθανώς όσο και τα άλλα μοντέλα του γιου του: (2U2: γελάσαμε...)

Δεν ξέρω αν ισχύει το ίδιο για τα μοντέλα μιας μουρλής φωτογράφου - της Isa Leshko - που της την κάρφωσε να αποτυπώσει γέρικα ζώα για τον παρακάτω λόγο:

I am traveling to sanctuaries across the country to photograph animals that are elderly or at the end stage of their lives. I began this series shortly after I had spent a year in New Jersey helping my sister care for my mother who has Alzheimer’s disease. 

Εχουμε και βίντεο:


Elderly Animals: Photographs by Isa Leshko from Mark & Angela Walley on Vimeo.


Για κάποιο λόγο μου ήρθαν στο νου οι Ινδιάνοι, που πίστευαν ότι η φωτογραφία κλέβει τις ψυχές τους...

Ε ρε και να 'χαμε 5 κιθάρες τώρα, λέει...

Γίνεται μεγάλο σούσουρο τελευταία με αυτό:



( και πως μ' αρέσουν οι φωνές τους ... )

Και να 'μαι ξανά.

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ ήθελα να το κατεβάσω το μπλογκ, αλλά αποφάσισα ότι δεν είναι η ώρα του ακόμα.
Με κούρασε, δεν μου έβγαινε, τρώει περισσότερο χρόνο και φαιά ουσία από όσο του αναλογεί και δρα σαν μερικό υποκατάστατο της πραγματικής ζωής.
Οχι ότι δεν το χρειάζομαι βέβαια - γι' αυτό το ξεκίνησα και για αυτό το συνεχίζω, αν και τις μέρες αυτές ξεκίνησα ένα άλλο, αλλά είμαι βαρύς και δεν τραβάει.
Ετσι έλεγα και για αυτό εδώ βέβαια, όταν έκλεινα το προηγούμενο, αλλά τότε ήταν αλλιώς. (όπως πάντοτε κάτι είναι αλλιώτικο από κάποτε.)

(Βγάζεις νόημα ελπίζω.)

Πολύ ωραία πέρασα στις γιορτές λοιπόν.
Γύρω μου είχε σχεδόν ένα μέτρο χιόνι (το πετυχες Αφηρημενοτάτη) και χιόνιζε κι από πάνω, έκανε απίστευτες μέρες, είχα κουβαλήσει όλα μου τα τρεξιματικά, τα ορειβατικά σύνεργα αλλά και τα ορειβατικά σκι, και σχεδίαζα από μέρες διαδρομές και διασχίσεις σε διάφορα βουνά της Ηπείρου.

Ο χοντρός με το μούσι όμως, γέλαγε με τα πλάνα μου, και μου χάρισε συνεχόμενους πυρετούς (38+), ρίγη, πονοκέφαλους και κομάρες που με κράτησαν ήρεμο σωματικά, αλλά του την έσκασα γιατί  πέρασα τόσο ωραία και χαλαρά που δεν μ' ένοιαξε καθόλου.

Για την ακρίβεια ήμουν καλά μόνο τη μέρα που έφευγα από Αθήνα για πάνω. Ακόμα και στην επιστροφή - πέντε μέρες μετά - ήμουν με δέκατα.

Του την έσκασα όμως του χοντρού!
Και τραγούδια (οι άλλοι), και όργανα, και ταβέρνες σε κάτι χωριά στου διαόλου, και τρίωρο μεταμεσονύκτιο οδήγημα σε χιόνι υπό χιονόπτωση με πυρετό ("μια χαρά είμαι - δεν εχω πυρετό, θα το πάρω εγώ") γιατί οι άλλοι ήταν τύφλα, αγριογούρουνα, πάπιες, φάτσες, γέλια, κόσμος, μωρά, δώρα, κουβέντες, φίλοι, καταλαβαίνεις, ε;

Τα ρόδια σπάσανε, οι ευχές δρομολογήθηκαν προς υλοποίηση, ο Αη Βασίλης μου πήρΑ ένα μεταχειρισμένο βιβλίο για τρέξιμο (0,5$ το βιβλίο και 15€ τα μεταφορικά από αμερική) και πέρασαν 15 μέρες για να ξανατρέξω, που το κατάφερα μόλις προχτές.
Αρχισε πάλι λοιπόν η παραγωγή ενδορφινών και χαμογελάω κρυφά στο κρύο.
Αρχίζω επίσης συστηματικότερη προετοιμασία για μία σειρά αγώνων ορεινού τρεξίματος, με τον πρώτο σε ένα μήνα περίπου. Γιούργια.

Αρχισα ήδη να ετοιμάζω το δεύτερο μου photobook με φωτογραφίες που τράβηξα το 2011, με καλύτερη αισθητική αυτή τη φορά, παρά το γεγονός ότι είχα πλέον μια απλή μηχανούλα μετά την κλοπή της α700.

Greek Sights & Sites by Chocorello | Make Your Own Book

Δοκιμάζω επίσης slideshows με μερικές πανοραμικές φωτογραφίες μου, οι οποίες μου αρέσουν περισσότερο από ότι το αποτέλεσμα, αλλά είμαι ακόμα μόλις στην πρώτη δοκιμή.
Γνώμαι δεκταί.



Υποθέτω ότι σε full screen θα το ευχαριστηθείς περισσότερο.

Στη δουλειά ήρεμα, ειδήσεις δεν παρακολουθώ πλην μίας φοράς που είδα ένα τέταρτο μόνο και ανέβασα πίεση, σφυγμούς, ζάχαρο, ουρικό, χοληστερίνη, ιλαρά και μου πήρε σαράντα λεπτά τρέξιμο για να συνέλθω κάπως.

Αυτά για την ώρα και καλή δύναμη σε όλους.