Footloose

Τον θυμάσαι τον Kevin Bacon που έπαιζε στο Footloose το '84;

Ωραία!

Πάρε τώρα μπέικον-προϊόντα για παράξενες και μη χρήσεις, και με απίθανες εφαρμογές.

Φυσικά αμερικάνικα - άντε και στα δικά μας.

Σε μορφή πάστας

Λιπαντικό... (ξέρεις εσύ... για λίπανση... όπου απαιτείται... οπουδήποτε όμως....)

Ολα τα λεφτά. Ούτε μεζέ ούτε τίποτα.

Οδοντικό νήμα

Σοκολάτα με άρωμα μπέικον

Σιρόπια

Καραμέλες

Οδοντόκρεμα

Σαπούνι. (black humor;;;)

Παγωτό

Παιδική τροφή. Μιλούπα - πως το λένε;

Αποσμητικό χώρου

Σάλτσα

Ταμπλέτες νερού (τι ναι αυτό τώρα; )

Αρωμα σε σπρέι.

Μαρμελάδα!

Σε συσκευασία που μπαίνει στην τοστιέρα.

Κονσέρβα

Αρωματισμένες οδοντογλυφίδες

Τζελοκαραμελάκια

Αρωματικά Κεριά (μωρό μου πείνασα - δεν πάμε στο τραπέζι της κουζίνας;)

Για σκασμένα χείλη

Τσιχλόφουσκες

Γλυφιντζούρια

Χρόνου Φείδου

χωρίς λόγια, μετά διαφημιστικού (θα το χαρείς) και μετά μουσικής.

Τι όμορφη αποτύπωση για τις ανάγκες αντίδρασης στους σημερινούς ρυθμούς, είτε αφορά τις δουλειές μας, είτε τις σχέσεις, είτε οτιδήποτε νομίζω.

Η αυθεντική έκδοση του Time is on my Side "των stones" με τις αδερφές Warwick να το στολίζουν φωνητικά.

Το "Χρόνου φείδου" χρεώνεται στον Χίλων τον Λακεδαιμόνιο.

Σε τροχιά

For them all.

Μια φίλη είχε προσκλήσεις για την 3D αβαντ πρεμιέρ του "Αθάνατοι" χολυγουντιανή ακοντιοσπαθομαχία με Ολύμπιους Θεούς και κοντούς Τιτάνες και Θησέα και Φαίδρα και το "Τόξο της Ηπείρου", τον Δαρείο, μινόταυρους, μονόταυρους, τα πασίγνωστα αρχαία ελληνικά αλλατορυχεία, και άλλα χολυγουντιανά.
Το πρώτο μου 3D λοιπόν. (ούτε Τα Σαγόνια είχα δει, μόνο μία τσόντα κάποτε στη τηλεόραση, με εκείνα τα γυαλιά με το κόκκινο και μπλε σελοφάν)

edit 13/11: δες εδώ τι παίχτηκε...

Ωραία αίσθηση, τα ψηφιακά εφέ όμορφα αλλά όπου είχε φιλμ τα πάντα ήταν πλακέ, (δεν ξέρω να στο εξηγήσω καλύτερα) εγώ είχα μπλεχτεί με τους μύθους περισσότερο και από τους παραγωγούς, τα κινητά μου αποσπούσαν την προσοχή, τα μπάσα γαργαλούσαν τον κώλο μου, τα αυτιά μου έτριζαν και ο κόσμος χειροκρόταγε στο τέλος που ο θησέας σκότωσε τον μίκυ ρουρκ, κι εγώ νόμιζα ότι έβλεπα το Wrestler με αυτόνανε κι εκείνο το ωραίο γκομενάκι την Tomei.

Υπό το φως των τίτλων τέλους και μέσω κάτι λευκών κελιών, βρέθηκα ξανά μέσα στο mall ψάχνοντας για το πάρκιν και όπου φύγει φύγει.