Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014

Καλή Χρονιά Μάστορα!


Πηδάω Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιές στο βουνό και φτάνω στα Φώτα που τα πέρασα στο νησί, όπου όχι μόνο τα 'χω πιο πρόσφατα, αλλά θυμάμαι και περισσότερα γιατί καταλαβαίνεις ότι ειδικά τις γιορτές στο βουνό, το τσίπουρο ρέει αφθονο (στις φλέβες) όπως και τα αρωματικά καμπερνέ και οι φρουτένιες ντεμπίνες της περιοχής.

Πολύ μεγάλη πρόταση για να την ξαναδιαβάσω - ελπίζω να βγάζει νόημα.
Αν όχι, κράτα ότι θα σου πω κάτι για το νησί.

ή μπορεί και όχι.

Είχα πάει σε έναν παλιό ερειπιωμένο φάρο "να δω κάτι" - όπως λέμε με έναν φίλο, όταν ο πραγματικός λόγος επίσκεψης κάποιου μέρους είναι απλά μία ενστικτώδης παρόρμηση ή και περιέργεια, χωρίς πιθανό ενδιαφέρον για άλλους, οπότε και με αυτή την ατάκα λουφάρουμε περιττές εξηγήσεις. Σημειώνω ότι έτσι ανακαλύπτεις απίθανα πράγματα, γεγονός που όμως δεν συνέβη αυτή τη φορά.

Να αυτός!
Ωραίος ο φάρος, (μάλιστα είναι ο μόνος με εξωτερική σκάλα) ωραία τα σύννεφα, ο ήλιος, ωραία η θέα, το λιμάνι από κάτω, το πέλαγο είναι βαθύ, η καλύτερη μου, κλίκιτης-κλίκιτης οι φωτογραφίες όταν παρατήρησα το έδαφος που πάταγα, τα ιερά εκείνα χώματα που κουτσουλάνε οι γλάροι και τα κατσίκια.

Τι σου είναι το μυαλό κι οι συνειρμοί του... θυμήθηκα πριν χρόνια που με σύστησαν σε έναν μάστορα. Πετράς, τεχνίτης πέτρας δηλαδή. Καμιά εξηνταριά, σπασμένος, καθόταν σε ένα τραπεζάκι στον ήλιο, έπινε κάτι και μάλλον δεν ήταν το πρώτο του.

"Και δε μου λες μάστορα," ξεκινάω την πρόταση μου και την τελειώνω ρωτώντας τον κάποια αθηναϊκή μαλακία.

Δεν θυμάμαι τι τον ρώτησα, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα ήταν κάτι τουριστικό ή/και παιδαριώδες, σαν να ρωτάς έναν μάγειρα αν τα μπιφτέκια εδώ τα προτιμάνε ψητά ή βραστά. Εχω μάθει όμως ότι οι χαζές ερωτήσεις πάντα οδηγούν σε περίεργους δρομους, οπότε και δεν διστάζω να τις κάνω.
Ειδικά σε όσους δεν θα με ξαναδούν.

Με το που ακούει την ερώτηση ο μάστορας σαστίζει λίγο, κοκκινίζει, φουρκίζεται, μία τσαντίλα πλημμυρίζει τα μάτια του, τον βλέπω και έχει ανεβάσει πίεση, θέλει να με βρίσει και κρατιέται.
Εγώ από την άλλη απορώ με την αντίδραση του, αλλά τα παίζω όλα στο κόκκινο και του δίνω πάσα:

"Γιατί θύμωσες μάστορα; Είπα χωρίς να το θέλω κάτι που σε πείραξε;"

Αδειάζει το ποτήρι του, το αφήνει στο τραπέζι και όσο πιο ήρεμος μπορεί, κοιτώντας με στα μάτια με σφιγμένα δόντια και φρύδια, μου σφυρίζει:

"Ο μόνος μάστορας είναι ο κώλος της κατσίκας που κάνει όλες τις βερβελιές ίδιες."

Ναι. Βερβελιές.

Δεν χρησιμοποίησε τη λέξη βερβελιές, αλλά μία άλλη τοπική. Εγώ είχα μείνει πάλι κάγκελο όπως τότε στο σκυλάδικο, αλλά και πάλι πρόλαβαν και με τράβηξαν παραπέρα και έληξε το παρ'ολίγον διπλωματικό επεισόδιο.

Αδοξα...


Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2013

Φωτο-αγωνία τέλος και πάμε σαν άλλοτε.


Λοιπόν τέλος τα βασανιστήριο σας!
Τα αποτελέσματα του φωτοδιαγωνισμού βγήκαν (http://photoinspiration.gr/winners/) και δεν είμαστε μέσα. Κρίμα τόσο ταλέντο.

Οπως είπε κι η μάνα στην παρέλαση: "Πω πω... τόσοι φαντάροι και μόνο ο γιόκας μου έχει σωστό βήμα!"

Κερδίσαμε όμως την υπέροχη εμπειρία και μπλα μπλα μπλα...
Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες.

Ευχαριστώ ειλικρινά όμως όλους όσους με στήριξαν.
Ολους όμως!

Την Ακαδημία, τους γονείς μου, εκείνο το γκομενάκι που το έχασα γιατί μου έσκασε το λάστιχο, την Εξπρές Σέρβις, τα λιπαντικά Μοτούλ, τα λιπαντικά Ντούρεξ, τον Τζακ νούμερο εφτα, τον γυμναστή μου και όποιον άλλο ξεχνάω.



Κοίτα η Λάσκαρη, τι όμορφο κορίτσι, ε;

Κι έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα, 
ήδη θα το κατάλαβες, πως παίρνουμε ρυθμό.
(μάλλον)

Δηλαδή:
Μόλις γύρισα από τρεξιματογυμναστική στο πάρκο με δύο καινούργιες θλασίτσες (πάρτα γέροπροσαγωγέ κι εσύ πουροδικέφαλε) για να κάνω ζεστό μπανάκι, μασαζάκι, ξυριΖματάκι, μπωτέ γενικά -μη μπω σε λεπτομέρειες- και το σημαντικότερο όλων:

ΦΑΣΟΛΑΔΑ!

Τι μαγείρεψα ο θεός:
(Αλήθεια πώς δεν είδε τόσα;
Ο νόμος στο αίμα πιο σκληρός
και ο χρόνος χάνεται στα φώτα. )

Φασόλια από τον μπάρμπα-γείτονα που τα πήρα ανταμοιβή γιατί πήδαγα τα μπαλκόνια να του ξεκλειδώσω την πόρτα που τον κλειδώσανε οι διαρρήκτες απ' έξω.

Μουλιάζουμε τα φασόλια από χτες.
Τα βράζουμε μία και αλλάζουμε νερό.
Η θεωρία λέει ότι έτσι γίνονται λιγότερο αεριωθούμενα και μάλλον ισχύει.
Τα βράζουμε δύο ώρες στο χαμηλό (ίσα να κοχλάζει) με ένα σουποσακουλάκι.

Με ένα Τι;;;

Σουποσακουλάκι;
Ναι: Σου-πο-σα-κου-λα-κι!

Παίρνεις πολιμπάγκ. Πολλά.
Βάζεις μέσα καρότα, σέλινο, σελινόριζα και κρεμμύδι χοντροκομένο.
Οχι πατάτα.
Τα κλεινεις και τα βάζεις στην κατάψυξη καβάτζα.

Θες να κάνεις ψαρόσουπα;
Βράζεις ένα σουποσακουλάκι και ένα ψαρό.

Θες κρεατόσουπα;
Βράζεις ένα σουποσακουλάκι και ένα κρεατό.

Θες κοτόσουπα;
Βράζεις ένα σουποσακουλάκι και ένα κοτό.

Θες καμιά φωτογραφία μου τυπωμένη 30x45 για κάδρο;
Στείλε μαιλ και στη στέλνω όπου θες τζάμπα.
(δώρο που με ψήφισες βρε κουτό)

Θες χορτόσουπα;
Βράζεις ένα σουποσακουλάκι και κάνα τραχανοζυμαρικό. (στην έσκασα)

Σοβαρά το έλεγα, ε!

Παρένθεση: (
Το κοτό και το κρεατό να τα τσιγαρίσεις πολύ καλά πριν τα σουπίσεις, αλλιώς γίνονται πιο άνοστα κι από ρυζογκοφρέτα.
Ψάρι πάρε μπακαλιάρο ή κοκκινόψαρο, κατέψ αμφότερα και πάμφθηνα και δεν θέλουν και καθάρισμα.
) Εκλεισε κι όλας. Είδες;

Τη βράζεις στο χαλαρό δυο ώρες λοιπόν, χωρίς πολλά νερά αμα σου αρέσει παχιά σαν εμένα όπως και εμένα, έχεις πάρει και ρέγγα καπνιστή, αυγωμένη δυσκολεύτηκα να βρω αλλά βρήκα τελικά σε έναν Σκλαβενίτη -τις βρίσκεις τον χειμώνα όμως κανονικά- είχα και τουρσιά από την αγορά, και κάνα κρεμμύδι στουμπηχτό, ρίχνεις μέσα και μερικά παξιμάδια και μια γράφω στο πρώτο πρόσωπο, μία στο δεύτερο, θα είναι από τις ενδορφίνες ή τα πολλά ισοτονικά.
ή τη φασολάδα.
ή τη διπολική διαταραχή.

Σταματάω τώρα, γιατί νταξ - έλεος.

Ξανά...

Υστερόγραφη Πρόταση:
Στείλε χριστουγεννιάτικες κάρτες φέτος ρε συ.

Ρώτα στα ίσα τις διευθύνσεις (γιατί σιγά μην τις έχεις) και του χρόνου θα γίνει η καλή η έκπληξη γιατί δεν θα τις περιμένουν, ασε που από μερικούς ρομαντικούς θα λάβεις κι εσύ.
Κρίμα δεν είναι ο ταχυδρόμος να φέρνει μόνο λογαριασμούς; Εγώ θα είχα παραιτηθεί.
Εχει στα ΕΛΤΑ ωραιότατες, με προπληρωμένο τέλος, με γραμματόσημα, με ότι θες.
Κι άμα κάνεις και ωραία γράμματα, ακόμα καλύτερα γιατί θα καταλάβει και ο ταχυδρόμος που να τις παραδώσει...

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013

Φωτοδιαγωνισμός Athens Photo Inspiration 2013


Οπως και περσι, έτσι και φέτος λάβαμε μέρος στο Athens Photo Inspiration.

Φέτος προκριθήκαμε -με δύο φωτογραφίες μάλιστα- στην τελική φάση, όπου ψήφιζε το κοινό.

"Κύκλωπες"
"Echoes"

Η τελική φάση της ψηφοφορίας έληξε χτες λοιπόν και τα αποτελέσματα ανακοινώνονται την Πέμπτη.

Φυσικά θα τα μάθεις από τους πρώτους, κι εύχεσαι μαζί μου να κερδίσω μία από τις φωτογραφικές-δώρα και ειδικά την καλύτερη.

Θερμά ευχαριστώ σε όλους σας, φίλους, γνωστούς κι αγνώστους και -γιατί όχι- του χρόνου να πάμε όλοι μαζί.


Να μην ξεχνάμε να μαθαίνουμε από τα αρνητικά, και να μάθουμε να τα "εμφανίζουμε".
Να τα εκτυπώνουμε -όπως τις φωτογραφίες- ως θετικά πλέον, και να τα κρατάμε έτσι.


Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013

ΜοναΚΣά


Κατ' αρχάς, μη ξεχνιόμαστε - πας στο προηγούμενο ποστ και ψηφίζεις για να κερδίσω φωτογραφική.
Στα ίσα.

Και τώρα οι ειδήσεις:
Τις προάλλες βγήκα με τον Λεμονοστίφτη "να φωτογραφήσουμε" λίγο στους δρόμους.
Τα " " τα 'βαλα για να το διακωμωδήσω λίγο -έτσι από άμυνα- καθώς είναι μόλις η δεύτερη φορά που το κάνω στη ζωή μου κι ελπίζω να τις εκατοστήσω.

Που να πάμε ρε μλκ;
Πάμε εδώ δίπλα, Κυψέλη - έχει μέρη, έχω ξαναπάει.
Και τι θα τραβάμε; οτι μας κατέβει;
Ναι, αλλά μπορούμε να βάλουμε κάνα θέμα.
Ωραία, να βάλουμε.

Πάμε, παρκάρουμε, περπατάμε.
Είχα να πάω Κυψέλη από τα 95 που 'χα μια φίλη εκεί.
Πήγαινα και πιο παλιά -πιτσιρικάς- γιατί έκανα δυο χρόνια πιάνο σε ένα ωδείο χαμηλά στον Πανελλήνιο, αλλά τα παράτησα νωρίς, μιας που προτιμούσα να βλέπω Βιονική Γυναίκα στις τηλεοράσεις της βιτρίνας του Ραδιο Αθήνα ξαπλωμένος στα καπώ των παρκαρισμένων αυτοκινήτων. Μεγαλείο!
(και γαλλικά έκανα και σχεδόν μπαλέτο αφού ψήνεσαι να κοροϊδέψεις, αλλά άλλη φορά αυτά.)

Κυψέλη που λες...
Η Αγία Ζώνη που βαφτίστηκα, λίγο παρακάτω η Πλατεία Αμερικής που μεγάλωσα (αλλά τώρα που μεγάλωσα αυτή μίκρυνε - παλιά μου φαινόταν τεράστια), το σινέ Στούντιο που είχε τζάμπα παιδικά τα πρωινά των Κυριακών που μάλλον γκρεμίστηκε, κάτι αστικά παρκάκια εδώ κι εκει, εγώ δεν τράβαγα τίποτα -κόλωνα με τόσο κόσμο- ο Λεμ όμως τα πήγαινε καλύτερα.

Σε κάποια φάση μου λέει:
Τι θα γίνει ρε μλκ, θέμα θα βάλουμε;
Τι να βάλουμε "η ψυχή που αναδύεται από το εσώτερο γίγνεσθαι της ασυνείδητης ύπαρξης" ή τίποτα απλό όπως "μοναΚΣά";
Μαλάκα αυτό! Μοναξιά! το πρώτο που είπες.


(Το άλλο δεν συνέφερε κανέναν, γι αυτό αυτός έκανε πως δεν το άκουσε κι εγώ την πάπια.)

Μοναξιά λοιπόν.
Βάλαμε και δεύτερο θέμα "Ευτυχία" μετά, αλλά δεν ασχολήθηκε κανείς.

Μερικά καταναγκαστικά κλικ μετά και δεν είχα τραβήξει πάνω από καμιά δεκαριά φωτογραφίες για σβήσιμο. Εν τω μεταξύ, ο ήλιος είχε πέσει, κρύωνα, είχα σετάρει τη πόκετ σε ISO3200 μπας και γλιτώσω τα κουνήματα και τράβαγα σε Program -κακουχίες σου λέω, άντε ψήφισε με στο άλλο μπας και κερδίσω καμιά φωτογραφική γιατί αλλιώς θα αναγκαστώ να ξεπαραδιαστώ τα Χριστούγεννα.

Μπαίνουμε και σ'ένα προποτζίδικο για Τζόκερ (μισό λεπτό να το τσεκάρω μια που το θυμήθηκα - αν δεν συνεχίσει το ποστ, θα έχω φύγει για Καναδά...


μισό λεπτό...



...



να δεις που το 'χω....




α, ναι, μισό....


....



μμμμμ



....


οχι ρπμ μου, ούτε ένα δεν πιάσαμε)


παίζουμε κι ένα Τζόκερ που λες -μισό ευρώ ο καθένας- με τον ειδικό αλγόρυθμο που υπολογίζει νούμερα από τις ημερομηνίες γέννησης και άλλα αστροφυσικά γεγονότα, σκοτεινιάζει εν τω μεταξύ, έκανε και κρύο, έκανε και πείνα, πήγαμε στο αμάξι, ξεπαρκάραμε, φύγαμε.

Δεν κατάλαβα αν κέρδισα, αλλά τράβηξα αυτή:


"μοναΚΣά"
από χιούμορ, καλά πάμε...

edit 7/12/13
Μια φίλη έστειλε μήνυμα με εναλλακτικό τίτλο:
"Θάρρος"

σωστή!