Συνταγή επιτυχίας.

Περνάς τυχαία από έναν ψαρά. Εχει σαρδέλα και γαύρο ημέρας.
Παιρνεις ένα κιλό σαρδέλα και μισό γαύρο.

Για το μεσημέρι:
Καθαρίζεις τη σαρδέλα. Λέπια, κεφάλι,εντόσθια, μήν τη φιλετάρεις.
Απλώνεις όμορφα σε τηγάνι που έχεις λαδώσει ελάχιστα.
Νερό μέχρι τη μέση τους.
Χυμό ενός λεμονιού.
Πολύ ρίγανη
Αλάτι, πιπέρι, λάδι.
10 λεπτά βράσιμο.
Ψωμάκι για παπάρες, κρασάκι άσπρο και μια χωριάτικη.

Για το βράδυ:
Φιλετάρεις το γαύρο.
απλώνεις σε Πυρέξ με δερμα κάτω.
χοντρό θαλασσινό αλάτι να καλυφθεί.
Ξύδι να κολυμπήσει.
Αναμονή 45' - οχι παραπάνω.
Ξέπλυμα με νερό.
Στρίμωγμα σε τάπερ με μαιντανό, σκόρδο -αν θες- και ηλιέλαιο για να μην παγώνει στο ψυγείο.
Διατηρείται για 10-15 μέρες, αλλά το πιθανότερο είναι να τον φας άμεσα με κάνα δυο καραφάκια καλό ούζο σαν το 3Α της Μεσσηνίας, και μερικά γατιά να τρίβονται και να χουρχουρίζουν στα πόδια σου.

Καλό καλοκαίρι και να τιμούμε όλοι τις μικρες καθημερινές χαρές.

Η Βόλτα

Μια φορά κι έναν καιρό, κάπου στα ιντερνετς διάβασα για μια κοπέλα που όταν αποφοίτησε, της έκανε δώρο ένα βιβλίο κάποιος καθηγητής της με την παρακάτω αφιέρωση:

"Γι' αυτά που ψάχνεις σ' αυτή τη βόλτα,

γι' αυτά που κρύβει οταν κλείνεις την πόρτα,

γι' αυτό το φόβο, γι' αυτό το βάρος,

γι' αυτά που θέλεις και σου λείπει το θάρρος,

γι' αυτά που βλέπεις, γι' αυτά που ξέρεις,

και προπαντώς για όλα αυτά που δεν ξέρεις,

άνοιξε τα φτερά σου στον κόσμο με πίστη στον εαυτό σου.

Καλό δρόμο.

Με πολλή αγάπη και εμπιστοσύνη σε σένα."

In memoriam

Μια παλιά φίλη από το χώρο της μοτοσυκλέτας, έχασε πρόσφατα από καρκίνο τον άντρα της -γνωστός επίσης από τον ίδιο χώρο- και έγραψε το εξής στο facebook.

"Σας ευχαριστώ όλους μέσα απο την καρδιά μου για τα μηνύματα σας, τα λόγια σας και τη συμπαράστασή σας! Να είστε όλοι καλά! 
Αν μπορώ να σας πω κάτι είναι να μην αφήνετε το χρόνο να περνάει σε τίποτα. 
Μην αναβάλλετε τίποτα για αύριο. 
Λόγια, σκέψεις, αγγίγματα, βλέματα, αισθήματα, συναισθήματα, ανθρωπιά. 
Ζήστε τα όλα τώρα!"

Φλεβάρης

Εψαχνα εδώ μέσα μια παλιά συνταγή για να κάνω φιγούρα σε μία φίλη, και κατέληξα να διαβάζω μέχρι το χάραμα παλιά μου ποστ.

Ξέρεις πως πάει: τυχαία λινκ από το ένα στο άλλο, συνεχές βύθισμα στα άδυτα του πρόσφατου (εφτά χρόνια) παρελθόντος μου.

Ημερολογιακό το μπλογκ με σκέψεις, εσωτερικές αναζητήσεις, εκδρομικές αναζητήσεις, τρεξίματα, γκρίνιες, χιούμορ, γκομενάκια, θεωρίες, ιστορίες πίσω από τις λέξεις, λέξεις πίσω από τις φωτογραφίες και φωτογραφίες που δεν ξέρεις ποια να διαλέξεις.

Πολύ μου άρεσε και πολύ μου έλειψε επίσης, όπως διαπιστώνω μετά το διάλειμα.

Για να δούμε... μπορεί το σύστημα να ξαναπάρει μπρος σιγά σιγά.

Αλλά μπορεί και όχι.