Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

Τελικά δεν ήταν η Jerry Hall...


Μπαχάμες - 1982
Συγκεκριμένα στο Nassau και ακόμα πιο συγκεκριμένα στο Compass Point. Χλιδή, ε;

H μπάντα ηχογραφούσε εκεί και επιπλέον στη Νέα Υόρκη αλλά και στο Λονδίνο, στο σπίτι του κιθαρίστα τους.
Το απόγευμα είχε ξεκινήσει να δουλεύει σε ένα νέο κομμάτι ονόματι "New Scatter".
Το ονόμασαν έτσι (να το μεταφράσω "νέο σκόρπισμα";) από τον τρόπο που έφτιαχναν στίχους τότε. Βασίζονταν όχι στη φιλολογία του στίχου, αλλά σε μερικά σκόρπια φωνητικά τα οποία μεταχειρίζονταν σαν λέξεις. Φαντάσου ένα κομμάτι γεμάτο αααααα, ουουουουου, εεεεεεεε, οοοοοοο, μμμμμμμ κλπ,  χωρίς καμία λέξη χωρίς κανένα νόημα.

Οταν κατέληγαν στην ατμόσφαιρα που έβγαζε το κομμάτι τότε έγραφαν στίχους που πάταγαν πάνω στα φωνήεντα / φθόγγους που είχαν καταλήξει και συμφωνούσαν βέβαια με την ατμόσφαιρα του κομματιού. Διαδικασία που κρατούσε και μήνες μπορεί, φράση τη φράση, στροφή τη στροφή..
Περίεργο, ε;

To "New Scatter" ήταν στο στάδιο που ανακάλυπταν τα φωνητικά αλλά και τη μουσική. Υπήρχε απλά σαν σκελετός, το παίζαν από δω, το παίζαν από εκεί, ενδιαφέρον ήταν αλλά δεν τους κόλλαγε. Δεν είχε αυτό το κάτι που θα του έδινε μία θέση στο album που θα κυκλοφορούσαν.

Είχαν βγει για καφέ στο διάδρομο, όταν άκουσαν στο δίπλα studio μία μπάντα από την Αϊτή.
Είχαν μία πιτσιρίκα με απίστευτη φωνή, την Yanick Etienne, η οποία δεν μίλαγε ούτε λέξη αγγλικά και την οποία και κάλεσαν να "στολίσει" το New Scatter.

Την έστησαν στο μικρόφωνο, έβαλαν τη κασσέτα να παίζει και η Yanick δεν έβγαλε άχνα.
Μετά εξήγησαν ότι θέλουν να τραγουδήσει ελεύθερα ότι νομίζει, όπως νομίζει, όταν νομίζει.

Είχαν μείνει με ανοιχτό το στόμα με το αποτέλεσμα - ή μάλλον, δεν πίστευαν τα αυτιά τους με το τρόπο που χρωμάτισε το τέλος του κομματιού.
Μάλιστα όχι μόνο άλλαξαν τον τίτλο του κομματιού αλλά τροποποίησαν στίχους και μουσική για να ταιριάζει με την ατμόσφαιρα που έφτιαξαν τα φωνητικά της Yanick.

Η δεύτερη αυτή απόπειρα ήταν και η μοναδική.
Εκείνη λοιπόν η ηχογράφηση μπήκε στο album, το οποίο ονομάστηκε από το τραγούδι, που θα είχε πάει στον κάλαθο των αχρήστων αν δεν υπήρχε η Yanick, όπως δήλωσε ο Bryan Ferry.



Roxy Music / Avalon.



Στο παρακάτω live η Yanicκ εν δράσει και ο Ferry στο πιάνο με μία μίξη ικανοποίησης, ευτυχίας και θαυμασμού.
Ισως σκεφτόταν και τα παραπάνω...




Πηγές:
Η Yanick : http://www.youtube.com/watch?v=KTjm6OwoEEY

Υ.Γ. όλα αυτά τα χρόνια από το 80κάτι, νόμιζα ότι τα φωνητικά ήταν της Jerry Hall. Εξ ου και ο τίτλος.


Δεν υπάρχουν σχόλια: