Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

Type it κι ας πέσει χάμω.

"Εχεις πολύ καιρό να γράψεις κάτι..." μου είπε το φιλαράκι.

"Τι να γράψω;" του απάντησα, "είχα υποσχεθεί να μην γκρινιάξω εδώ και έτσι όπως σβουρνάνε όλα γύρω μου και μέσα μου, το μόνο που δεν θέλω είναι να τα σκέφτομαι κι εδώ μέσα."

Το δέχθηκε σκεφτικός, βλέποντας με να τραβάω απολαυστικές τζούρες Golden Virginia ενώ αυτός το έχει κόψει κάνα τετράμηνο τώρα. Χαχαχα, μη σκας φίλε - έρχεται κι η σειρά μου.

(ξέχασα ένα πακέτο σπίτι σου, κανόνισε... το έχω ζυγισμένο)

Συνταγές έχω καιρό να γράψω, γιατί δεν έχω χρόνο να παίζω στην κουζίνα μου πια. Το ψυγείο κάνει ηχώ πλέον, το χειροποίητο πέστο που φυλάω στην κατάψυξη έχει σχεδόν τελειώσει, έχω 3-4 κιλά πορτοκάλια, κάνα κιλό μήλα, μισό γάλα που λήγει αύριο, μια πορτοκαλάδα που λήγει μεθαύριο, ένα σαλάμι λευκάδος Δελημάρη εκτάκτου ανάγκης και τρία αυγά σφιχτά.
Θα μπορούσα να φτιάξω μάλλον αυγά ποσέ βρασμένα σε πορτοκαλάδα με σαλάμι και μήλα στο φούρνο και να τα εκθειάζω, αλλά καλύτερα όχι.

Εκδρομές κατάφερα να πάω την Καθ. Δευτέρα στην Ηπειρο, αλλά ούτε ταραμά έφαγα ούτε καλαμαράκια, ούτε χαρταετό είδα - πόσο μάλλον να πετάξω - ούτε καρναβάλι είδα, ούτε τζαμάλες να καίνε στις γειτονιές.
Κατάφερα μια φανταστική τούμπα σε κάτι σκάλες που με παιδεύει ακόμα με ακτινογραφίες και απόσήμερα και με αξονικές, αλλά επίσης έπαιξα μουσικές με φίλους γελαστους, με κιθάρες και φυσαρμόνικες με τουμπερλέκια και ντέφια όλα τα γνωστά παρείστικα μέχρι που αρχίσαμε να τζαμάρουμε με παραδοσιακά όπως το ρόιδο μου κόκκινο, ή τη πικροδάφνη σε σκά, σε ροκεντρολ, κλπ. Γέλιο μπόλικο και αποτέλεσμα άψογο. Κρίμα που η ηχογράφηση του Νόκια ήταν άχρηστη τελικά. Δεν θα ντρεπόμουν καθόλου να το παίζω σε κόσμο. Τόσο καλό, ναι!

Για τη δουλειά δεν το συζητάω - παράνοια και αλαλούμ όπως τα περισσότερα γύρω μου. Τουλάχιστον όμως στα υπόλοιπα ψηφίζεις άλλον και ελπίζεις ενώ εκεί ή μένεις και τον πίνεις ή φεύγεις νύχτα. Θα δείξει.

Το κορίτσι άψογο, αλλά πήζει κι αυτό εξίσου για να μην πω χειρότερα. Αποτέλεσμα αυτού είναι να ευχαριστιόμαστε την παρέα μας κάθε τρεις εβδομάδες περίπου σε καμιά βόλτα, αλλά και στο ενδιάμεσο να φιλοσοφούμε τα περί ζωής, ευτυχίας και μέλλοντος. Βέβαια οι φιλοσοφίες αρχίζουν κατά τις εντεκάμιση, τη στιγμή που λέω "ε να πηγαίνω τώρα σιγά σιγά να ξεκουραστώ και λίγο" (εννοώντας βέβαια "έχω κολλήσει σε μια γαμημένη πίστα στο call of duty που την παλεύω τρεις μέρες.) αλλά χαλάλι της. Πάντα πάμε ένα βήμα μπρος. Προς τα που δεν ξέρω, αλλά τουλάχιστον μπρος.
Για να καταλάβετε, είναι Παρασκευή και μόλις πήρε τηλ. ότι σχόλασε. Ωρα 21:05 - ως συνήθως. Από τις 07:30. Βαστάτε παλικάρια!

Αυτά για την ώρα, υπόσχομαι καλύτερες μέρες κι εσείς δείτε το παρακάτω που έχει και μουσικάρα.


Nuit Blanche from Spy Films on Vimeo.

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010

Χειμερινός Γολγοθάς.

Procrastination

pro·cras·ti·nate
[proh-kras-tuh-neyt, pruh-] verb,-nat·ed, -nat·ing.
–verb (used without object)
1.
to defer action; delay: to procrastinate until an opportunity is lost.
–verb (used with object)
2.
to put off till another day or time; defer; delay.






Graduation film from the Royal College of Art, 2007.

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

Ταραμοσαλάτα Κυρα - Ουρανίας

Ελα μάνα, για πες συνταγη για ταραμοσαλάτα μέρες που 'ναι... Ναι, θα βρω... στα βουνά δεν έχει μπακάλικα δηλάδη;

Μετά το τηλεφώνημα οι σημειώσεις μου έχουν ως εξής:

Παίρνω κόκκινο ταραμά, όσο ένα αυγό. (ο άσπρος είναι ο καλός όμως και δεν αλλάζει την συνταγή)
Μία φέτα ψωμί πολύ καλά μουλιασμένη, από την οποία κρατάω μόνο την ψίχα που την έχω στίψει πάρα πολύ καλά.
Ενα μικρό ξερό κρεμμύδι όσο ένα καρύδι. (κάνε τα κουμάντα σου)
Τα βάζω όλα μαζί στο μπλέντερ.
Εχω δίπλα ένα νεροπότηρο ελαιόλαδο και ένα μισό νεροπότηρο λεμόνι.
Χτυπάω στο μπλέντερ και προσθέτω μια κουταλιά λάδι και μία λεμόνι εναλλάξ.
Οσο το χτυπάω τόσο αφρατεύει, φουσκώνει και ασπρίζει.
Συνεχίζω με προσοχή στο λεμόνι δοκιμάζοντας συχνά για να μην ξυνίσει.

Αυτά με τη συνταγή.

Οσο για τον ταραμά, οι φήμες λένε ότι είναι από αυγά κυπρίνου ή μπακαλιάρου, το κανονικό του χρώμα είναι το λευκό ενώ το κόκκινο χρώμα οφείλεται αποκλειστικά σε χρωστικές. Προφανώς είναι θρεπτικότατος (τίΝγκα στον φώσφορο και το κάλιο), αλλά ας μην ξεχνάμε και τον Τάραμα που είναι τυχερότατος!

Πάω να πακετάρω τώρα για το 4ήμερο (Οου γιες ιντίντ!), και να προετοιμαστώ για πολύ καράτε αύριο στα μητινγκ ρουμς.

Καλά κούλουμα σε όλους μας και υπόσχομαι φωτό αν δεν θαφτώ πουθενά απ΄ τα χιόνια.

Φοβερό!




Σας την έσκασα ή μπα;

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2010

Εχετε χάρη...

που όταν ξεκίνησα αυτό το μπλοΝγκ δύο χρόνια πριν, μΕ υποσχέθηκα να μην γκρινιάξω ούτε μία γραμμή εδώ μέσα.

Για αυτόν και μόνο για αυτόν το λόγο, κρατιέμαι και αντί να κατεβάσω ότι καντήλια ξέρω, πλένω το παντελόνι μου που έγινε μέσα στη λάσπη οδηγώντας το μηχανάκι στη σημερινή λασποβροχή (ω ναι! η μέση πάει πολύ καλύτερα - επιτέλους!) παίζω στα γρήγορα ένα COD4 να ξεδώσω και πάω σφαίρα στα γενέθλια του αδερφού.

Πολύχρονος αδερφάκι, γερός και με χρόνο για την οικογένεια σου!

Πάρε και τούτο:

Milo Manara - Η Ιστορία της ανθρωπότητας.

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

Φλεβάρης

Ερχονται απόκριες, έρχεται ο φλώρος ο Βαλεντίνος, τα φύκια στο ψυγείο μου κοντεύουν να λήξουν, ο μπακαλιάρος με μανιτάρια μου βγήκε λίγο άνοστος και ψάχνω να βρω αν φταίει το ψάρι ατλαντικού ή μου ξέφυγε κάτι, η μέση μου είναι πολύ καλύτερα και από μέρα σε μέρα θα αποχαιρετήσω το ζεστό μου αμαξάκι και τα μποτιλιαρίσματα. Μόνο να θυμηθώ να κολλήσω τα τέλη στην πινακίδα...

Διαβάζω κρυφά Μοριακή Γαστρονομία, και συγκεκριμένα αυτό, το οποίο αν δεν έχεις βγάλει χημικό στην Πάτρα δεν μπορείς να καταλάβεις ούτε το μισό. Αν όμως είσαι ενεργός χημικός στα υπόγεια εργαστήρια πολυεθνικής φαγητοεταιρίας, κάτι θα γίνει.
Για τους υπόλοιπους, φιλοδοξώ να καταφέρω να απομονώσω μερικά "μυστικά" και "κόλπα" και να τα καταγράψω.

Μου πήρα επίσης δώρο (είχαμε γενέθλια, βέβαια - βέβαια... ) ένα ζευγάρι ηχεία για το pc, της M-Audio τα AV-40. Οποιος γουστάρει πολύ καλό ήχο και έχει 125€ ας μην το σκεφτεί δεύτερη φορά. Απίστευτα! Επί την ευκαιρία, η τύποι στην Athens Pro Audio είναι πολύ εξυπηρετικοί.
Η καλύτερη αγορά που έκανα για το pc μετά τα αθόρυβα ανεμιστήρια.

Χιόνι δεν έχω καταφέρει να πατήσω για τα καλά ακόμα, αν εξαιρέσουμε εφτά νιφάδες που είδα τα Χριστούγεννα, κι ας χιονίζει στη μισή Ελλάδα. Παρηγοριέμαι όμως με ονειρώξεις σαν και την παρακάτω:



Σε ότι αφορά στο γραφείο, έχω στρώσει κάριματ κι υπνόσακκο στα μήτινγκ ρουμς και κάνω ειδικά μαθήματα Νίντζα, μπας και γλιτώσουμε το έμφραγμα!
Ας ελπίσουμε ή να είναι περαστικά ή να αποδώσουν €μ€σους καρπούς, αν με καταλαβαίνετε....