Στο medicalnews.gr διάβασα ότι με νέο νομοσχέδιο που προωθείται, όλοι πλέον θα είμαστε εξ ορισμού δότες οργάνων, και μόνο με ενυπόγραφη αίτηση θα εξαιρούμαστε.
Εν δυνάμει δότες οργάνων για να χρησιμοποιηθούν σε μεταμόσχευση θα είμαστε όλοι στο εξής, σύμφωνα με όσα προβλέπει το νέο προσχέδιο νόμου για τις μεταμοσχεύσεις που δόθηκε στη δημοσιότητα.Συγκεκριμένα, το προσχέδιο νόμου αναφέρει ότι η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο, πραγματοποιείται εφόσον δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του (εικαζόμενη συναίνεση).
Επιτέλους - επιτέλους - επιτέλους.
Χαράς ευαγγέλια για τα τηλεοπτικά, δημοσιογραφικά και εκκλησιαστικά σκουπίδια.
Σκέψου λίγο τι έχει να γίνει και να ειπωθεί...
Ελπίζω - αν τελικά περάσει το νομοσχέδιο, γιατί δεν μας κόβω και πολύ ώριμους - όποιος γκρινιάσει και εξαιρεθεί του μέτρου να μην δικαιούται όργανα σε περίπτωση ανάγκης μεταμόσχευσης.
"Δούναι και λαβείν" λέγεται το ρητό άλλωστε, όχι το αντίθετο....
Πρώτα δίνω και μετά παίρνω. Οπως στον έρωτα, στην αγάπη, στη φιλία, στην εργασία, στη ζωή...
Υ.Γ. κι εσύ φίλε μου παιδικέ (ξέρεις εσύ...) που στραβομουτσούνιαζες όταν σου έλεγα για δωρεά οργάνων, φέρε τις εξετάσεις σου και το ξανασυζητάμε αν θες με κάνα τσιπράκι.
Βάλε εσύ κάτι γαλλικό να πίνεις, το άκουσμα το αναλαμβάνω εγώ:
Ακούμε ένα κομμάτι του Γάλλου Debussy, του 1904 για να κάνουμε κλίμα.
Ο λόγος είναι ότι λίγο μετά, (το 1910) ο Γάλλος ζωγράφος Villemard σχεδίασε σε χρωμολιθογραφίες (χρω-μο-λι-θο-γρα-φί-ες, ούτε εγώ το 'ξερα) πως φανταζόταν τη ζωή στο Παρίσι το 2000.
Τώρα που το ξανασκέφτομαι όμως, σε παρακαλώ άλλαξε μουσική αμέσως!
Ο Villemard που λέτε, εκεί γύρω στο 1910 και προφανώς επηρρεασμένος από τον επίσης Γάλλο και επίσης συνομήλικο του, Ιούλιο Βερν χρωμολιθογράφησε (?!) τη καθημερινή ζωή του 2000.
Πρέπει να είχε πιεί τόνους αψέντι αυτο το παρεάκι.
Για να δούμε πόσες προβλέψεις πέτυχε...
Κατ' αρχάς προέβλεψε τον ιπτάμενο τροχονόμο - Χατζηδιαβάτη
που κοντρολάρει τη κίνηση με ηρωισμό
και αν διακρίνω καλά και με ένα γκλόμπ!
Δεν μετράει...
Τον Μπατμαν που σώζει όμορφες κοπέλες από τις φλόγες
και τον Ρόμπιν που κάνει τις αγγαρείες και τις σβήνει.
Δεν μετράει, επίσης.
Το fly-in για βιαστικούς.
"Πετάχτηκα να φάω κάτι μωρέ..."
Ούτε αυτό μετράει...
Τις αρματομυδραλιοστουκοκαραμπινομαχίες
με οπλισμένα και θωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού.
Μετράει και το βλέπεις στις ειδήσεις καθημερινά.
Τα Audio Books!
Χαλαρά μετράει.
Το γεγονός ότι τα παιδάκια για να δούν άλογο θα πρέπει να πληρώνουν εισητήριο.
Αυτό που θέλω να κάνω τώρα, είναι να μπουκάρω με δύο μάνικες της πυροσβεστικής (μία στο κάθε χέρι) κι ένα τσεκούρι στο στόμα, στο σπίτι των δίπλα, ουρλιάζοντας πιο δυνατά από τα μωρά τους που παίζουν στις σκάλες με τόση φασαρία που βάζω την τηλεόραση στο 78 για να ακούω, και να τους ξεπλύνω από τη γειτονιά, να τελειώνουμε.
Το δε αρχίδι ο αρχηγός τους, μου άνοιξε πέρσι το φάκελο με το εκκαθαριστικό - και καλά το μπέρδεψε με το δικό του. Τη Visa μου όμως δεν τη μπερδεψε...
Ο άλλος ο μαλάκας ο αποκάτω, αυτός που ξεχνάει το πορτοφόλι του πάνω στο μηχανάκι του όλο το βράδυ, το έκανε καλύτερα.
Επι μήνες πλήρωνε το δικό μου νερό αντί για το δικό του. Εγώ βέβαια έχω πάγια εντολή στην τράπεζα, οπότε τα δικά του, τα έπαιρνε έτρωγε το μαγαζί που πλήρωνε. Με κοιτούσε σα χάνος, ούτε να το καταλάβει δεν μπορούσε.
Αυτουνού το μωρό (να σας ζήσει, αλλά σε άλλη πολυκατοικία) δεν κοιμάται ποτέ, και δεν σταματάει να κλαίει ποτέ.
Οι υπόλοιποι είναι κάτι μυστήρια ζευγάρια που δεν μιλάνε ποτέ.
Ο ένας όποτε με βλέπει του γυρίζει το μάτι, ο άλλος πρέπει να είναι ο αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Εθνών, η δε γυναίκα του με φοβάται και όποτε με βλέπει τραβάει τα πιτσιρίκια από τις τσάντες και τρέχει να κρυφτεί. Της τη φυλάω να μπω στο ασανσέρ μαζί της, αυτηνής.
Ο μόνος που με κοιτάει ανθρώπινα είναι η απέναντι αλβανίδα γιαγιά, με την οποία ανταλάσσω τις πιο χαμογελαστές καλημέρες.
Εκτός βέβαια, από τις γιορτές όπου στάνταρ κουβαλάει τα σπυριάρικα εγγόνια της να μου πουν τα κάλαντα, όπου εννοείται κι όλας ότι δεν ανοίγω, για να πληρώσω τη παραφωνία την ίδια.
Το δε κουδούνι δεν το χτυπάνε μόνο μία, αλλά και δεύτερη και τρίτη μη τυχόν ήμουν στο μπάνιο και χάσω το κονσέρτο.
Η δε νοικοκυρά μου, ήθελε εν μέσω κρίσης και πανικού να μου κάνει αύξηση.
"Κάντε ότι θέλετε" της είπα. "εγώ δεν θα συμμετάσχω".
Εμεινε μαλάκας και με κοίταζε.
"Δεν θα σας κάνουν καμιά αύξηση στο γραφείο;" με ρώτησε.
"Σας κάηκε η τηλεόραση;" της απάντησα, "Ειδήσεις δεν βλέπετε;"
"Στην τελική πες μου όποτε θες να φύγω - δεν έχω πρόβλημα." και έκλεισε η κουβέντα. Οριστικά.
Θελω επίσης να ξεκινήσω ένα μπλοΝγκ ακόμα.
Ενα για τις πιο ανομολόγητες σκέψεις μου, απολύτως άγνωστο και απολύτως ανώνυμο.
Οπως λέει κι ένας φίλος, "όλοι αυτοί οι ανώνυμοι μαλάκες που γράφουν ότι τους κατέβει, φτιάχνουν μια ιντερνετική περσόνα και όποιον πάρει ο χάρος". Σιγά μη του το πω.
Σόλο νυχτερινές βόλτες με μπλουζιές και σκέψεις που θα μοιραζόμουν μόνο στο άλλο μπλογκ.
Τρέχω.
Εχω φτάσει μέσα σε δύο μήνες συστηματικής προπόνησης να τρέχω 35-40' τρεις με τέσσερις φορές την εβδομάδα συν ασκήσεις και διατάσεις πριν και μετά. Ενδιάμεσα κάνω και ποδήλατο στο βουνό. Στόχος είναι η άνετη μία ώρα τρέξιμο σε ανώμαλο δρόμο, και η συμμετοχή σε έναν μικρό αγώνα ορεινού τρεξίματος τους επόμενους μήνες.
Εχω πάθει τέτοια λώλα, που τις προάλες κατεβαίνω από το βουνό, πετάω το ποδήλατο μέσα στο αυτοκίνητο και φεύγω τρέχοντας για άλλο ένα τέταρτο τρέξιμο. Ετρεχα και γέλαγα με την κατάντια μου. Ευτυχώς για όλα αυτά συμφωνεί και ο καρδιολόγος μου.
Είμαι συχνά στα όρια της εξάντλησης, τρώω όμως πάρα πολύ καλά, ξεπέρασα κάτι ψιλοτραυματισμούς, σφίγγω ολούθε, έχω γεμίσει ντοπαμίνη, σεροτονίνη και γω δεν ξέρω τι άλλη χημεία παράγει ο οργανισμός με την άσκηση, νιώθω μία μόνιμη γλυκειά κούραση, ταυτόχρονα με 50 τόνους πρωτόγνωρης ενέργειας, έχω αποκτήσει αποθέματα υπομονής ειδικά με τους μαλάκες του γραφείου, αλλά όπως κατάλαβες από τη πρώτη παράγραφο, όχι πάντα.
Μέρα ξεκούρασης σήμερα, μόλις έφαγα τρεις μοσχαρίσιες σκέτες με μανιτάρια.
(δηλαδή όχι σκέτες, αλλά με μανιτάρια)
Τίποτε άλλο. Ρίγανη και λεμόνι μόνο.
Τώρα πίνω ένα κακάο και ξεθυμαίνω.
Τις προάλλες ο lem μου ήπιε όλες τις μπύρες. Μόνο που κατά λάθος είχα πάρει Buckler χωρίς αλκοόλ. Τι νέα; καλά;
Paul Simon με Art Garfunkel. Πάνω από μισό εκατομμύριο κόσμος στο Central Park το 1981.
Αν όχι ο πρώτος δίσκος που πήρα, ένας από τους πρώτους.
Περίμενε να τελειώσει η Λαμάρ και βάλτο μετά. Αν είναι βράδυ, βάλε και ένα ποτάκι μαζί μου.
Εβαλα ένα Τζακ εγώ.
You know the nearer your destination
the more you 're slip sliding away
Δεν ξέρω που μας πάνε όλα αυτά.
Υπομονή εδώ, τουμπεκί εκεί, κουράγιο παραπέρα.
Πόσο έχει αλλάξει η σημασία και η βαρύτητα των λέξεων.
Μια διαφήμιση που παίζει αυτές τις μέρες λέει "Υποφέρεις απο τριχόπτωση;"
Ακου το ξανά: "υποφέρεις από τριχόπτωση;"...
Οχι, υποφέρω από παρκινσον. Πόσο είναι το σκορ; 1-1;
Από αλσχάιμερ; από καρδιά; από απώλεια; από αρθριτικά; από ; από;
Σαμπουάν με πούδρα διαμαντιών, αφρόλουτρα με εκχύλισμα μαργαριταριών, βιολογικές τροφές με χημικά λιπάσματα απλά σε ελεγχόμενες ποσότητες - υποτίθεται, γαλάζιες σημαίες σε ακατάλληλα νερά, πότε άκουσες τελευταία φορά για το όριο επιφυλακής του νέφους και τον μεγάλο δακτύλιο; Κοροιδία, σεμνά και ταπεινά, άλλη γλώσσα, άλλος κόσμος, ασύμβατος όλο και περισσότερο, μέρα με τη μέρα.
Σε ψηλό βουνό, σε ριζιμιό χαράκι
κάθεταί ν' αετος βρεγμένος χιονισμένος
και παρακαλεί τον ήλιο ν' ανατείλει :
— Ηλιε ανάτειλε , ήλιε λάμψε και δώσε
για να λιώσουνε τα χιόνια απτα φτερά μου
και τα κρούσταλλα απο τα ακράνυχά μου.
Τις προάλλες ήταν η ώρα της γης. Σβήσαμε τα φώτα για 60 λεπτά και σβήσαμε μαζί και τις ενοχές μας, τα μυαλά μας και τη λογική μας.
Την ώρα που έσβηνες τις λάμπες οικονομίας για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες σου, στην άλλη άκρη του πλανήτη εκκλιπαρούν για λίγο ρεύμα αφού οι πυρηνικοί αντιδραστήρες αποδείχθηκαν μη αδιάβροχοι.
Οι δε γραφίστες τους, μάλλον δεν είχαν ρεύμα ούτε για το λαπτοπ γιατί το μόνο που κατάφεραν να ζωγραφίσουν για να προμοτάρουν την οικονομία στο ρεύμα ήταν αυτό:
Αλλα κι αυτό:
Save electricity - Save somebody.
Ξερά - σταράτα και χαρακίρι. Τίποτα περιττό.
Εμείς όμως, είμαστε τόσο ενεργειακής κλάσης Α, που κάνουμε ουρές οι βλάχοι για να ξηλώσουμε τα στάρια και τα καλαμπόκια (την τροφή που μας επιβάλλουν να αχρηστεύσουμε) και να φυτέψουμε φωτοβολταϊκά, για εύκολο χρήμα. Ολο και πιο εύκολο και εξαρτημένο χρήμα.
Στη δε χώρα της λιακάδας, μόνο το 25% έχει ηλιακούς. Οι υπόλοιποι καίμε λιγνίτη για να κάνουμε μπάνιο.
Ο άλλος δεν ήθελε να του βάλουν ανεμογεννήτριες στο βουνό του χωριού του, γιατί λέει τα πουλιά πέφτουν πάνω τους.
Οταν του είπα να λύσει πρώτα το πρόβλημα της λαθροθηρίας μου είπε ότι είναι και αισθητικό το θέμα.
Οταν του είπα ότι το ίδιο πρόβλημα έχουν και στην Πτολεμαίδα και τη Μεγαλόπολη και μάλιστα έχουν και λευχαιμίες, και σωστό και δίκαιο θα ήταν η κάθε περιοχή να έχει τη δική της τοπική παραγωγή ρεύματος, άρα να του φέρω μία μικρή Πτολεμαίδα να παίζει το παιδί του στο μαύρο χιόνι το χειμώνα, μου τα μάσησε και είπε και ότι υπάρχει ήδη η Πτολεμαίδα δεν χρειάζεται να κάνουμε κι άλλη.
Να σου φέρω έναν ΧΥΤΑ σπίτι σου τότε ρε φίλε, Ελληνάρα;
Κάνεις ανακύκλωση; Πίεσες τον βλαχοδήμαρχο σου γι αυτό;
Την ίδια στιγμή, νοτιότερα του τροπικού του Καρκίνου δεν έχουν κανένα μα κανένα περιβαλλοντικό πρόβλημα στο να κάψουν πετρέλαιο στις γεννήτριες τους, πολύ απλά γιατί χωρίς αυτές θα πεθάνουν, γιατί δεν δουλεύουν τα ψυγεία για τα λιγοστά φάρμακα, και δεν δουλεύουν και οι αντλίες στα πηγάδια για να ποτίσουν τα ελάχιστα ξεροχώραφα, αλλά και τα παιδιά τους. Αλλωστε μόνο το 2% έχει ρεύμα από δίκτυο.
Οχι όμως. Δεν πρέπει να επιβαρυνθεί άλλο ο πλανήτης. Πρέπει τα παιδάκια που φτιάχνουν τα παπούτσια μου, να δουλέψουν μέχρι θανάτου για να στηθούν οικολογικά φωτοβολταϊκά πάρκα, γιατί ενοχλούν εμάς τους πολιτισμένους οι καμινάδες των γεννητριών τους.
Και μέχρι να τους πουλήσει φωτοβολταϊκά η εταιρία των Ευρωπαίων, για να ψήσουν χυλό καίνε κόπρανα αγελάδας.
Μη μου απαντήσεις αν δεν σου κάνει κόπο, μόνο κάνε αυτά που θες να κάνεις, γιατί δεν έχεις καμία δικαιολογία και καμία ελπίδα. Βάλε πρόγραμμα.
1884 - Ο Βασιλεύς των Ελλήνων Γεώργιος Α΄ η Βασίλισσα Όλγα με σύσσωμη τη Βουλή τις Αρχές των Αθηνών και πλήθος κόσμου τελούν τα εγκαίνια του μεγαλύτερου Θεραπευτηρίου των Βαλκανίων του Ευαγγελισμού. Ο πρώτος ασθενής εισήχθη στις 13 Απριλίου.
1905 - Mία ομάδα 18 νέων κάτω από την καθοδήγηση του Δημητρίου Αναστασιάδη, γυμνασιάρχη του Βεντοκλείου Γυμνασίου, ιδρύει μυστικά τον Γυμναστικό Σύλλογο Διαγόρα της Ρόδου, που βρίσκεται υπό οθωμανική κατοχή.
1916 - Διεξάγεται ο πρώτος αγώνας μποξ βαρέων βαρών στον οποίο επιτράπηκε η είσοδος σε γυναίκες θεατές. Οι Jess Willard και Frank Moran ανακηρύσσονται ισόπαλοι μετά από 10 γύρους.
1918 - Πεθαίνει σε ηλικία 55 ετών ο Κλώντ Ντεμπυσσύ, Γάλλος συνθέτης.
1932 - Γίνονται από την κυβέρνηση Μιχαλακοπούλου τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη, στην πλατεία μπροστά στα παλιά Ανάκτορα της σημερινής Βουλής.
1941 - Ο Πρωθυπουργός της Νοτιοσλαβίας Ζβέτκοβιτς και ο υπουργός των Εξωτερικών Μάρκοβιτς υπογράφουν στη Βιέννη τη προσχώρηση της χώρας τους στον Άξονα. Οι ελπίδες των Ελλήνων κράτησης του μετώπου αρχίζουν να κλονίζονται.
1946 - Εγκαινιάζεται ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Θεσσαλονίκης με πομπό φορητό πάνω σε αυτοκίνητο. Μετά από λίγο καιρό διακόπτει τη λειτουργία του για να εγκατασταθεί μόνιμα το Μάρτιο του 1947.
1947 - Η Ολλανδία και η Ινδονησία υπογράφουν Συμφωνία αναγνώρισης ντε φάκτο της ανεξαρτησίας της δεύτερης. Έκτοτε η Ινδονησία υφίσταται ως ανεξάρτητη δημοκρατία.
1990 - Από πυρκαγιά σε παράνομο κοινωνικό όμιλο, με την ονομασία «Ευτυχισμένη Γη», στη Νέα Υόρκη, χάνουν τη ζωή τους 87 άτομα.
1992 - Βρετανοί επιστήμονες βρίσκουν το μεγαλύτερο τέλειο αριθμό (2 756839 -1 * 2 756839).
1995- Αφήνεται ελεύθερος ο Μάικ Τάισον μετά από 3 χρόνια φυλάκισης εξαιτίας σεξουαλικής παρενόχλησης.
1996 - Το ελληνικό συγκρότημα «Echo Tattoo» κερδίζει το α΄ βραβείο στο Φεστιβάλ ροκ τραγουδιού στην Κοπεγχάγη.
1996 - Η Κτηνιατρική Επιτροπή της ΕΕ απαγορεύει την εισαγωγή βόειου κρέατος και παραγώγων του από τη Βρετανία, εξαιτίας της νόσου των «τρελών αγελάδων».
1999 - Ανακάλυψη (από Αυστραλούς) των παλαιοτέρων ιχνών ζωής σε βράχο στη Δυτική Αυστραλία (βακτήρια-ηλικίας 3,5 δισ. ετών).
2000 - Πάνω από 250 λαθρομετανάστες πνίγονται από βύθιση των 3 πλοιαρίων τους στη Νήσο των Χριστουγέννων.
2002 - Σεισμική δόνηση μεγέθους 6,2 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ (5,9 σύμφωνα με το Κέντρο Γεωλογικών Ερευνών στο Κολοράντο των ΗΠΑ) πλήττει το βορειοανατολικό Αφγανιστάν, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον 2.000 άτομα, άλλα 4.000 να τραυματιστούν και περίπου 20.000 σπίτια να καταστραφούν.
2004 - «Η Φλόγα μας ενώνει τον κόσμο». Με το σύνθημα αυτό πραγματοποιείται στην Αρχαία Ολυμπία η Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας, η οποία θα ταξιδέψει για πρώτη φορά στις πέντε ηπείρους πριν επιστρέψει τον Ιούλιο επί ελληνικού εδάφους. Συνολικά, το Ολυμπιακό φως ταξίδεψε επί 78 ημέρες, μεταλαμπαδεύτηκε σε 27 διαφορετικές χώρες του κόσμου, από 11.300 λαμπαδηδρόμους, και θα συνοδεύεται από 2.160 συνοδούς λαμπαδηδρόμων. Μεγάλες δόξες του διεθνούς αθλητισμού αλλά και μερικοί από τους κορυφαίους Έλληνες αθλητές και αθλήτριες έλαβαν μέρος στη μεγαλύτερη Λαμπαδηδρομία όλων των εποχών.
2004 - Αρχίζουν οι ιστορικές συνομιλίες για το Κυπριακό, στην Λουκέρνη της Ελβετίας.
2004 - Σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα πραγματοποιείται η πρώτη ύστερα από 24 χρόνια επίσκεψη Βρετανού πρωθυπουργού Τόνι Μπλερ στη Λιβύη.
