Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Μον σερί


Πέντε έξι σερί μπάνια (κι εδώ τελειώνει κάθε σχέση με τον τίτλο) και ήρθε το αναπόφευκτο:
Τα εξής δύο:
Αφ' ενός νταλάκιασμα - πονοκέφαλος light ηλίαση (ή απλά με πείραξε η μπριζόλα) και αφ' εταίρου κώλος που φωσφωρίζει ελαφρώς.

Εκεί που έφτυνα φύκια κάτω από τον ίσκιο της κλειστής ομπρέλας, αποφάσισα φέτος να ξανθύνουν όλες μου οι τρίχες. Οσες μπορώ δηλαδή, μεχρι σημείου δερματολόγου, να τερματίσω τα SPF, τα UVA, τα UVB, τα LDL, κάθε μέρα θάλασσα ρπμ, να 'χω να το λέω, να μετράω μπάνια και παγωτά και καρπούζια, ν' ακούω το κυματάκι και τον αέρα, να τραγανίζω άμμο, να πλένω τα φρούτα μου στη θάλασσα, να κυλιέμαι στο ζεστό βοτσαλάκι, να ξεμένω στις παραλίες με έναν υπνόσακο και μια φουσκωτή κουλούρα, μια φωτιά, μία μπύρα, μια πετονιά, το παρεό μου και κάθε τέτοια εποχή θυμάμαι αυτό το αλμυρό ποστ, μίξη χιλιάδων στιγμών του απότερου παρελθόντος και δεν ξέρω τι να νιώσω.

Τι να νιώσω γι' αυτά που θέλω αλλά δεν κάνω;
Για όλα όσα δεν έχω πια το χρόνο σαν δικαιολογία για να μην τα κάνω;
Περιμένω την κατάλληλη καλύτερη στιγμή ή τις καλύτερες συνθήκες για το κάθε τι, λες και είμαι σίγουρος ότι όντως θα έρθει μία καλύτερη στιγμή από το τώρα.
Φίλοι που δεν βλέπονται, βόλτες που δεν γίνονται, ταξίδια που δεν φωτογραφίζονται, βουτιές που μένουν στη φαντασία και ζουν παράλληλα με την πραγματικότητα αντί μέσα της.

Τουλάχιστον προσωρινά δεν κάνω αυτά που δεν θέλω και γι αυτό νιώθω καλά, αλλά όχι όσο καλά περίμενα.

Τώρα κανονικά θέλει να βάλω μια φωτογραφιάρα αλλά δεν έχω μια που να με παραδέχομαι, οπότε -όπως είπε και η Αμπζ- θα βάλω μια μπας και σ' αρέσει εσένα.

"Βγάλε μια ρε μαλάκα να δούμε τις καράφλες μας"

Η καραφλοκόντρα είναι εκτός ανταγωνισμού, οπότε πάρε ένα πορτρέτο:

Ηχητικο πορτρέτο όμως ε;

8 σχόλια:

Δημήτρης είπε...

Καράφλες τις λέτε αυτές; :Ρ

Να'σαι καλά για τον σύνδεσμο στο παλιό ποστ. Ήταν ό,τι μου χρειαζόταν για απόψε! :)

Ανώνυμος είπε...

"Πόνεσε". Το κείμενο. Αυτό, όχι το αλμυρό. "Μυρίζει" ενοχή. Ή κάνω προβολή. Ή ακόμα δεν ξέρω τι λέω εξαιτίας της αϋπνίας. Η αϋπνία φταίει.
Ε, ναι. Πλέον, έχω στους ήχους του κινητού μου goat bleat. (Γράφω από κινητό.)
:)

Αμπζ

Foolosopher είπε...

Mon cheri να αισθανθείς, 'ο,τι είναι αυτό που αισθάνεσαι, αλλά μέχρι εκεί που δικαιούσαι. 'Ετσι μου είπε ένας φίλος, που του είπε ένας άλλος, πιο σοφός.
Μην αφήσεις τις ανασφάλειες να μεταμορφώσουν το δημιουργικό χρόνο σου σε παγίδα. Μπορεί να μην ξαναέχεις τέτοια ευκαιρία στη ζωή σου. Εκμεταλλεύσου τη ορθά, για να ωφεληθείς.
Και να τρως cherries, cheri. Να, γιατί : http://christosrektsinis.blogspot.gr/2010/05/blog-post_1176.html

Chocorello είπε...

Χαίρομαι Δημήτρη! (και για τα δύο)

Αμπζ: Ενοχή αδράνειας. Μπεεε-ε-ε-ε.

Foolosopher: Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ. Για τα κεράσια δεν ήξερα - ήξερα όμως για τα παντζάρια.

margkw είπε...

σιγα τις καραφλες ρε παιδια..ομορφα ομορφα!Καλο καλοκαίρι!!

Chocorello είπε...

Γεια σου ρε Μάργκω τσίφτισσα και καραμπουζουκλού! Καλά να περνάς!

fool είπε...

Δες και κάτι που ελπίζω ότι δεν θα καραφλιάσεις αλλά αντιθέτως θα διασκεδάσεις όπως εγώ και επειδή δεν έβαλες σ'αυτή την ανάρτηση :))

https://www.youtube.com/watch?v=aeEQDtk63H4&feature=player_embedded

Chocorello είπε...

Ναι το 'χα δει Vick!!! πολύ καλό!