Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Θεία Δίκη


Πρώτα μουσική.



Αυτό το κομμάτι/ρεμίξ (δεν ξέρω πως τα λένε - χάνω τη μπάλα) είναι ίδιο Jamiroquai, ειδικά τα φανκομπάσα κι η κιθάρα, οπότε χάνει δέκα πόντους (αλλά το ακούω ευχαρίστως) και βάζω κι ένα δικό του κλεμμένο κι αυτουνού από τα αμερικάνικα σέβεντις.



Και τώρα οι ειδήσεις.

Μόλις εφαγαμπανιομπουγάδααπλωμαλαντζα και είμαι


Κάτι πιο συναρπαστικό και ψυχάρπαστο ήθελα να πω καθώς είχα φοβερή έμπνευση -έτσι νόμιζα- αλλά χάθηκε από την κούραση.

Σήμερα το απόγευμα έκανα μιάμιση ώρα Ταϋλανδέζικο μασάζ (όχι το Τάι το ορίτζιναλ με τις λαβές που κλαις, το άλλο με τα γλιτσερά λάδια το τσίτσιδο) μπας και σιάξουν οι οπίσθιοι μηριαίοι, το οποίο τελικά μου έβγαλε πολύ κούραση, οριακά οδηγούσα το μηχανάκι μετά. Ωραία!
Χαλαρωτικό ήταν σίγουρα. Για αποτελεσματικότητα όμως, μάλλον θέλει μερικές επαναλήψεις.

Διάφορα συμβαίνουν, χάνω -μάλλον- ένα στοίχημα παλιό που είχα βάλει με τον εαυτό μου, αλλά ακόμα δεν έχω κάνει το τελευταίο μου λάθος.


Από ψάρια τις γιορτές τίποτα εννοείται, καθώς είμαι οικολόγος - ψαράς.
Δυο μικρές πέρκες, ένα έμβρυο κι ένα δάχτυλο.
Τον δεξί αντίχειρα.
Τον δικό μου.
Τέρμα μέσα κάρφωμα με τη σαλαγγιά, χειρουργείο με τοπική αναισθησία για να το ξετρυπήσει από την άλλη, εντάξει ζήσαμε αλλά χάσαμε το αγκρίστρι δώδεκα ευρώ ρε γμτ.
Κι έναν αντιτετανικό και μια αντιβίωση δώρο του καταστήματος.

Με είχε καταραστεί το έμβρυο που έπιασα κατα λάθος πριν δυο νύχτες - δεν εξηγείται αλλιώς.



Να και το έμβρυο που έπιασα.
Οχι το μεγάλο, αυτό είναι τεχνητό ψαράκι-δόλωμα, το άλλο το μικρό το μόριο που κρέμεται εννοώ...



Να και το αποτέλεσμα της Θείας Δίκης πριν και μετά την επέμβαση του -αγροτικού- γιατρού.

"Χμμμ... το γράφανε και τα βιβλία μας.... συχνό ατύχημα σε ερασιτέχνες ψαράδες..." μου είπε ο γιατρός.

Παραδόξως δεν πόνεσε καθόλου -πριν και μετά την ξυλοκαίνη εννοώ- και το επόμενο πρωί κι όλας το χρησιμοποιούσα κανονικά. Τότε διαπίστωσα ότι η σοβαρότερη χρήση του ήταν να πατάω το κουμπί της μίζας της μηχανής. Αντε και λίγο στο κατούρημα.

Πάντως είναι άσχημα όταν συνειδητοποιείς ότι ο γιατρός είναι κατά πολύ μικρότερος από εσένα.
Γερνάς Τσοκορέλε.
Στο 'πε κι ο Ταϋλανδός σήμερα άλλωστε.
Ετσι και μου το πει και κανα γκομενάκι, θα πάρω εφτά γάτες και μια κουνιστή καρέκλα και τέλος.

Α! Πέτυχα κι άλλη κάμπια:

6 σχόλια:

Δημήτρης είπε...

Αυτά τα αγκίστρια μια ζωή μου έφερναν τρόμο, ειδικά όταν κουβαλούσαν ένα ψάρι που χοροπηδούσε. Δεν ξέρω γιατί αλλά δεν μπόρεσα ποτέ να τα κάνω κουμάντο.

Chocorello είπε...

Νταξ' αλλά το ψάρεμα έχει και το ζεν του.

fourka είπε...

οι φωτογραφίες απο το δάχτυλο πραγματικά ΔΕΝ χρειαζόντουσαν!

περαστικά στα πονεμένα μέλη :-)

Chocorello είπε...

ε, πες ότι ειναι φωτοσοπ κι εσύ βρε παιδάκι μου.

Elisa Day είπε...

Χαλαρά τις πετονιές, βρε Τσοκορέλε μου, το ξέρουν όλοι (εκτός από τον Κουασιμόδο).

http://www.youtube.com/watch?v=AHmKfa2IhdE

Chocorello είπε...

Σωστή - αυτόν τον τύπο πρέπει να τον γνωρίσω...