Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Αντίστροφη μέτρηση



Τώρα που γράφω είναι μεσάνυχτα, Τετάρτη προς Πέμπτη.
Σήμερα με τη βοήθεια των γονιών (ασταμάτητοι δουλευταράδες - μόλις μετακόμισαν και στο καπάκι βοηθάνε κι εμένα) γεμίσαμε καμιά δεκαπενταριά κούτες με βιβλία, slides, κουζινικά, βάζα, τρόφιμα.
Επίσης ξακαθάρισα γλάστρες, κλάδεψα τα μεγάλα, πέταξα τα άθλια.

Ξεκινήσαμε κατά τις δώδεκα και τελειώσαμε στις έξι. Μετά λίγο τρεξιματάκι - ίσως το τελευταίο μου στα Τουρκοβούνια - ένα ζεστό μπάνιο, φαγητό κατάψυξης - βρήκα κοτόσουπα με ρύζι κι ένα τάπερ με ξεψαχνισμένο κοτόπουλο και τα ανακάτεψα - μπόλικα φρούτα, σοκολατένια αυγά από το πάσχα και μερικά φρούτα ακόμα. Ναι, η κοιλιά μου είναι καλύτερα μέρα με τη μέρα.

Το πρωί έχω να πάω στο ταχυδρομείο για αλλαγή διεύθυνσης, στη δεη για να κόψω το ρεύμα απο το παλιό σπίτι, τράπεζες για αλλαγή δνσης αν προλάβω και μετά ξανά αποκαθήλωση και πακετάρισμα των πάντων.
Αύριο έχει ντουλάπια κουζίνας, (πεντακόσα βάζα με μαρμελάδες και λικέρ) ντουλάπες μπαλκονιού, εκκαθάριση ψυγείου,  λύση αρμολόγηση κρεββατιού, προετοιμασία ρούχων, προετοιμασία γραφείου, στερεοφωνικό, ντουλάπες μπαλκονιού, κάδρα και δεν ξέρω τι άλλο θα βγει στην πορεία.

Εχω παραγγείλει ήδη ιντερνετ για το καινούργιο σπίτι και μέχρι να έρθει - τέλη Γενάρη υπολογίζω - θα είμαι με αυτό του κινητού. Ελπίζω να έχει καλό σήμα εκεί.
Και καλά vibes.
Και ήσυχους γείτονες.

Το σπίτι τώρα ειναι σχεδόν άδειο και κάνει λίγο ηχώ. Οπως κι εγώ. Αύριο θα είναι χειροτερα. Φέτος δεν έχει στόλισμα, ούτε λαμπάκια, ούτε μπαλάκια. Στο καινούργιο σπίτι πλέον αυτά.
Μέσα σ' όλα ανακαλυψα τον Cayetano, τον Parov Stelar, και πέντε ευρώ σε μια παλιά φόρμα.

Οκ. το κόβω εδώ.
Μ' ένα ουράνιο τόξο από τα Χριστούγεννα του 2005, τραβηγμένο κάπου στα Καβάσιλα.


και ένα βίντεο για το πως δημιουργούνται οι νιφάδες.

2 σχόλια:

Foolosopher είπε...

οκ, αυτό θα εννοούμε με την αποκαθήλωση... καθένας με τον πόνο του τελικά, γιατί της θείας μου δε της άρεσε καθόλου το πανέμορφο φορεματάκι που πήρα με 5γιούρα κάποτε στα μεταχειρισμένα της αμερικάνικης αγοράς...

Chocorello είπε...

ψώνιζα κι εγώ από την αμερικάνικη. Αυτή της ευριππίδου μέσα στη στοά στον 1ο όροφο. Ακόμα έχω ένα υπνόσακκο από το '88... την έψαχνα τις προάλες και δεν την βρήκα.