Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011

Πες το κι ας πέσει χάμω.

Πάνε χρόνια αλλά τη θυμάμαι.
Μεσημέρι, γυμνοί και λαχανιασμένοι στο κρεββάτι, να κλαίμε από ευτυχία για μία παλιά της επιτυχία που μου αφηγούταν.

"Μπράβο σου" της είπα.
"Μη μου λές μπράβο" μου θύμωσε. "...δεν είσαι ο μπαμπάς μου".

Δεν υπάρχουν σχόλια: